Inne

Kongres rozważa zakaz stosowania BPA w opakowaniach do żywności

Kongres rozważa zakaz stosowania BPA w opakowaniach do żywności


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Pomimo stwierdzenia, że ​​w zeszłym roku nie było wystarczających dowodów, aby zakazać BPA, Kongres ponownie rozważa ustawodawstwo

Pomimo wielokrotnych prób aktywistów, aby nakłonić FDA do zakazu stosowania chemicznego bisfenolu A (BPA), pojemniki, z których jemy i pijemy, nadal mogą z łatwością zawierać kontrowersyjną substancję.

Konsumenci donoszą, że Kongres jest po raz kolejny rozważając zakaz BPA, z nowym ustawodawstwem kongresmana Edwarda J. Markeya z Massachusetts. Ustawa o zakazie trujących dodatków z 2013 r. zakazuje stosowania BPA w opakowaniach do żywności i pojemnikach wielokrotnego użytku, nazywając substancję chemiczną „substancją trującą lub szkodliwą”.

Podczas gdy FDA zakazała stosowania BPA w kubkach i butelkach dla dzieci w 2012 roku, powszechny zakaz nie został jeszcze wprowadzony; Markey podobno próbował już wcześniej wprowadzić zakaz BPA w 2011 roku, ale podobno nigdy nie wyszedł z komisji.

Narażenie na BPA jest najwyraźniej dość powszechne, a wcześniejsze badania powiązały narażenie na tę substancję z problemami behawioralnymi u dzieci i wieloma problemami zdrowotnymi.

Zakaz traktowałby bisfenol A jako fałszerstwo żywności lub napoju, zezwalając na zrzeczenie się tylko, jeśli nie jest technologicznie wykonalne zastąpienie BPA innymi pojemnikami lub użycie pojemnika wolnego od BPA. Pełny plik PDF z aktami prawnymi można zobaczyć na Konsumpcjonista.


Kongres rozważa zakaz stosowania BPA w opakowaniach żywności - przepisy

Bezpieczniejsze Stany przeanalizowały przewidywane polityki stanowe dotyczące regulacji dotyczących toksycznych chemikaliów, stwierdzając, że co najmniej 27 stanów rozważy politykę w 2021 r. Bezpieczniejsze stany przewidują, że w 2021 r. będzie rozważanych co najmniej 180 rachunków, a wysiłki na rzecz zwalczania toksycznych chemikaliów PFAS będą nadal najbardziej rozpowszechniony problem.

Szacowane 180 polityk jest ostrożnym szacunkiem opartym na zidentyfikowanych rachunkach, a także rozważaniach dotyczących wielu wersji rachunków i innych polityk, które są w trakcie opracowywania, ale nie są jeszcze jasne.

Stany to Alaska, Arizona, Kalifornia, Kolorado, Connecticut, Delaware, Georgia, Illinois, Indiana, Iowa, Maine, Maryland, Massachusetts, Michigan, Minnesota, New Hampshire, New Jersey, Nowy Jork, Karolina Północna, Oklahoma, Oregon, Rhode Wyspa, Karolina Południowa, Teksas, Vermont, Wirginia, Waszyngton.

Analiza ustawodawstwa Safer State, które zostanie wprowadzone w całym kraju, wykazała, że ​​​​regulacja chemikaliów PFAS jest przedmiotem większości proponowanych polityk. PFAS (per- i polifluorowane substancje alkilowe) to klasa ponad 5000 chemikaliów stosowanych we wszystkim, od naczyń kuchennych, opakowań żywności i dywanów po odzież zewnętrzną i pianki przeciwpożarowe. PFAS są również szeroko stosowane w procesach przemysłowych, a następnie odprowadzane do dróg wodnych. Dyrektor Narodowego Centrum Zdrowia Środowiskowego w amerykańskim Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) nazwał PFAS „jednym z najbardziej doniosłych wyzwań zdrowia publicznego w nadchodzących dziesięcioleciach”.

PFAS powiązano z poważnymi problemami zdrowotnymi, takimi jak rak, zaburzenia hormonalne, tłumienie odporności i problemy z reprodukcją. Naukowcy są zaniepokojeni tym, jak narażenie na PFAS i inne toksyczne chemikalia mogą pogorszyć skutki Covid-19. PFAS są czasami nazywane „chemikaliami na zawsze”, ponieważ nie rozkładają się łatwo w środowisku, a niektóre formy pozostaną z nami na zawsze. PFAS podróżują na duże odległości, a ostatnie badania wykazały 60 ton PFAS w Oceanie Arktycznym. Prawie każdy Amerykanin ma PFAS w swoim ciele: znajdują się we krwi, mleku matki, a nawet krwi pępowinowej noworodków. Aby uzyskać więcej informacji na temat PFAS, odwiedź Przewodnik po działaniach PFAS w Bezpieczniejszych Państwach: www.pfasaction.org .

Poniżej znajduje się przegląd polityk, które zostały lub przewidujemy, że zostaną wprowadzone w ustawodawcach w całym kraju w celu rozwiązania poważnego zagrożenia ze strony PFAS i innych toksycznych chemikaliów. Niektóre z poniższych zasad są częścią jednego rachunku:

Ograniczenie PFAS w produktach:

Co najmniej 11 stanów rozważy zasady wyeliminowania PFAS z opakowania do żywności w tym AK, AZ, CT, IA, MD, MI, MN, OR, RI, VA, VT (kilka stanów ma na celu wyeliminowanie dodatkowych substancji chemicznych stanowiących zagrożenie). PFAS są stosowane w powłokach nieprzywierających na materiałach opakowaniowych do żywności, takich jak torebki do popcornu do mikrofali i opakowania do fast foodów. Chemikalia nie zawsze pozostają w opakowaniu żywności, ale zamiast tego mogą przedostać się do żywności, gdzie możemy być narażeni podczas jedzenia. Badania pokazują również, że gdy opakowania do żywności powlekane PFAS są kompostowane lub składowane na wysypiskach, chemikalia mogą migrować do środowiska.

Co najmniej 7 państw wprowadzi przepisy mające na celu wyeliminowanie PFAS z piana gaśnicza, w tym zakazy, ograniczenia i obowiązkowe programy odbioru: AK, CT, MA, ME, MD, MI, VT. Piana gaśnicza jest głównym źródłem zanieczyszczenia wody pitnej PFAS. W ciągu ostatnich trzech lat wiele stanów uchwaliło zakazy stosowania PFAS w piankach przeciwpożarowych, podczas gdy zarówno wojsko, jak i FAA otrzymały od Kongresu polecenie zaprzestania stosowania pianek przeciwpożarowych na bazie PFAS.

Co najmniej 6 stanów będzie rozważać rachunki mające na celu wyeliminowanie PFAS z tekstylia takie jak dywany, dywaniki, tapicerka, a także obróbki tekstyliów na rynku wtórnym: AK, MA, MD, ME, NY, VT. Zarówno stan Kalifornia, jak i stan Waszyngton zidentyfikowały te produkty jako znaczące źródła narażenia ludzi i środowiska na PFAS i pracują nad identyfikacją bezpieczniejszych alternatyw w ramach procesów regulacyjnych. Inne stany próbują teraz rozwiązać te same problemy poprzez ustawodawstwo.

Wiele stanów będzie rozważać ograniczenia i/lub wymogi dotyczące ujawniania informacji dotyczących PFAS w innych produkty konsumenckie takich jak wosk do nart (VT), produkty dla dzieci (CA) i naczynia kuchenne (MA, CA).

Ogranicz PFAS w działaniach PFAS na szerszą skalę

Connecticut i Maine przenoszą się do wycofać wszystkie zastosowania PFAS w produktach konsumenckich, poczynając od tych, w których są łatwo dostępne substytuty.

Waszyngton zamierza pozyskać 3,5 miliona dolarów do wdrożyć plany działania w zakresie chemikaliów dotyczące PFAS i inne chemikalia wzbudzające obawy.

Minnesota rozważa utworzenie nowego poziomu stanowego Grupa zadaniowa PFAS w celu rozwiązania problemu istniejącego i potencjalnego przyszłego skażenia. Kilka stanów, w tym CT, ME, MI, PA i WI, już uruchomiło międzyagencyjne grupy zadaniowe PFAS w celu stworzenia i wdrożenia planów działania dla poszczególnych stanów w celu rozwiązania szeroko rozpowszechnionych problemów związanych z zanieczyszczeniem.

Zarządzanie i odpowiedzialność PFAS

Co najmniej 5 stanów rozważy zasady dotyczące monitoring medyczny, odpowiedzialność na zasadzie ryzyka i/lub przedłużanie okresu przedawnienia dla spraw sądowych PFAS: IN, MD, ME, MI, VT. Miliony Amerykanów mają do czynienia z piciem skażonym PFAS, a stany wydają miliony dolarów na usuwanie zanieczyszczeń. W odpowiedzi na tę sytuację państwa podejmują działania mające na celu pociągnięcie do odpowiedzialności zanieczyszczających. Indiana zaproponowała zaoferowanie weteranom badania krwi na obecność PFAS, podczas gdy Maine pracuje nad przedłużeniem okresu przedawnienia, aby rolnicy i inne osoby, które zostały skażone przez PFAS, mogły skorzystać z pomocy prawnej, mimo że skażenie miało miejsce wiele lat wcześniej.

Co najmniej 4 stany rozważą ograniczenie PFAS usuwanie i/lub zakaz spalania: CT, IL, MD, OK. Ponieważ chemikalia PFAS nie rozkładają się w środowisku, usuwanie PFAS stanowi ogromne wyzwanie. Kilka stanów zmierza do uregulowania sposobu usuwania odpadów PFAS, a niektóre rozważają zakaz ich spalania.

Co najmniej 2 stany będą rozważać przepisy dotyczące oficjalnego wyznaczenia PFAS chemikalia jako niebezpieczne według prawa stanowego: ME, MN. Takie działanie może prowadzić do szerszych i skuteczniejszych wysiłków w zakresie oczyszczania i zapobiegania zanieczyszczeniom.

Ustawodawstwo stanu New Hampshire wymagałoby: zanieczyszczający, który płaci za sprzątanie PFAS . Ustawa wymagałaby od Saint Gobain Performance Plastics zapłaty za oczyszczanie wody w niektórych studniach i systemach wodociągowych, które zostały przez nią zanieczyszczone w stanie.

PFAS i woda

Co najmniej 11 stanów rozważy przepisy dotyczące PFAS w woda pitna: AZ, CT, IN, ME, MI, NJ, NY, NH, RI, SC, VT. Zanieczyszczenie PFAS wykryto w wodzie pitnej lub wodzie gruntowej w prawie 1400 miejscach w 49 stanach i jest to prawdopodobnie tylko wierzchołek góry lodowej problemu PFAS, jeśli chodzi o wodę.

Co najmniej 4 stany rozważą przepisy dotyczące PFAS w wody powierzchniowe i/lub gruntowe : CO, NC, RI, VT. Wody powierzchniowe i gruntowe są ze sobą połączone i obie są ważnymi źródłami obecnej i przyszłej wody pitnej dla mieszkańców USA. Z tych powodów ważne jest, aby państwa zaczęły pracować nad zanieczyszczeniem PFAS we wszystkich swoich wodach.

Co najmniej 5 przepisów stanowych określi i lub ograniczy PFAS w osad / osady ściekowe w tym ME, MD, MI, MN i VT . Ponieważ PFAS nie ulega rozkładowi, a źródła zanieczyszczeń są bardzo rozproszone, chemikalia trafiają do osadów / odpadów stałych, które pozostają po uzdatnianiu wody. Gdy osad ten zostanie rozprowadzony na polach uprawnych, może zanieczyścić glebę. Ta praktyka jest wysoce problematyczna i niektóre państwa zaczynają podejmować działania, aby temu zaradzić.

Co najmniej 7 przepisów stanowych będzie wymagać testowanie i/lub ujawnianie PFAS w wodzie: CA, CO, IA, ME, NJ, RI, VA. Prawdziwy zakres zanieczyszczenia PFAS jest nieznany, ponieważ testy są nadal nieco ograniczone. Wiele stanów pracuje nad zwiększeniem liczby testów, aby lepiej udokumentować zakres problemów związanych z zanieczyszczeniem.

Toksyczne środki zmniejszające palność, kosmetyki i nie tylko

Co najmniej 7 stanów rozważy ograniczenie toksyczne środki zmniejszające palność w meblach, produktach dziecięcych i/lub elektronice : AK, DE, GA, IA, NJ, NY, VA. Środki zmniejszające palność to klasa chemikaliów dodawanych do mebli, elektroniki i materiałów budowlanych, które mają zapobiegać pożarom. Pomimo twierdzeń przemysłu chemicznego, wiele z nich jest niepotrzebnych, nie działa dobrze i może być szkodliwych. Wykazano, że środki zmniejszające palność powodują uszkodzenia neurologiczne, zaburzenia hormonalne i raka. Jednym z największych zagrożeń niektórych środków zmniejszających palność jest to, że ulegają bioakumulacji u ludzi, powodując długotrwałe chroniczne problemy zdrowotne, ponieważ organizmy zawierają coraz wyższe poziomy tych toksycznych chemikaliów.

Co najmniej 5 stanów będzie rozważać ograniczenia lub wymagać ujawnienia chemikalia budzące obawy w kosmetykach : MA, MD, MI, New Jersey, NY. W kosmetykach znajduje się wiele substancji chemicznych, w tym m.in. formaldehyd, parabeny, PFAS, ftalany, rtęć. Rośnie zaniepokojenie wpływem, zwłaszcza na kolorowe kobiety.

Wiele stanów rozważa ograniczenia dotyczące chemikalia wzbudzające obawy takich jak ołów, rtęć, BPA, kadm, formaldehyd i/lub więcej w określonych typach produktów: produkty dla zwierząt (NY), farba (OR), papier paragonowy (NJ, MA), produkty dla dzieci (NJ, NY). A Oregon rozważy rozszerzenie swojej ustawy o bezpiecznym produkcie dla dzieci, dając agencji więcej uprawnień do regulowania chemikaliów wzbudzających obawy.


Akcja Kongresu

Rzecznicy konsumentów popierają w Kongresie działania mające na celu zakazanie BPA. Taki zakaz można by rozważyć, gdy Senat podejmie w najbliższych tygodniach szeroko zakrojone przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności.

„Już nie jem jedzenia z puszek. Nie kupuję już puszek, szukam słoików” – powiedziała senator Dianne Feinstein z Kalifornii. Feinstein sponsoruje ustawę zakazującą BPA w opakowaniach do żywności, ale pozwala również na roczne opóźnienie zakazu, ponieważ producenci przechodzą na inne materiały opakowaniowe.

Nieprzerwany

„To dla mnie zdumiewające, że nie wszyscy robią to szybko” – powiedział Feinstein, który zwrócił uwagę, że Maryland, Connecticut, Wisconsin, Minnesota i Waszyngton ograniczyły sprzedaż produktów dla niemowląt i niemowląt zawierających BPA.

Grupy branżowe sprzeciwiają się takim ograniczeniom lub zakazom. W oświadczeniu, Grocery Manufacturers of America zauważył, że „BPA jest używany od ponad 30 lat” w opakowaniach do żywności i napojów, w tym w puszkach.

„Naukowcy i agencje regulacyjne, którzy dokonali przeglądu BPA, doszli do wniosku, że BPA jest bezpieczny do stosowania w tych produktach” – stwierdziła grupa.

W innym oświadczeniu North American Metal Packaging Alliance wskazał, że rządy w Japonii, Australii i Europie doszły do ​​wniosku, że BPA jest bezpieczny dla ludzi w niskich dawkach.

Feinstein zwrócił uwagę, że amerykańskie prawo nie wymaga od firm udowadniania, że ​​chemikalia, takie jak BPA, są bezpieczne przed użyciem ich w sposób, który naraża dostawy żywności. Feinstein powiedziała, że ​​poprze przepisy zmuszające firmy do udowodnienia bezpieczeństwa stosowanych chemikaliów, zanim dotrą do sklepów spożywczych.

Źródła

„No Silver Lining: An Investigation into Bisphenol A in Canned Foods”, National Workgroup for Safe Markets, 18 maja 2010 r.


Przemysł chemiczny broni BPA po zakazie w Chicago

"To nowe prawo chicagowskie jest sprzeczne z globalnym konsensusem w sprawie bezpieczeństwa BPA i ignoruje oceny ekspertów naukowców i organów rządowych z całego świata​”, powiedział oświadczenie z Amerykańska Rada Chemiczna (ACC). “Te szczególne ograniczenia dotyczące sprzedaży butelek dla niemowląt i kubków niekapek, przeznaczonych do użytku przez dzieci poniżej trzeciego roku życia i zawierających bisfenol A (BPA), są nieuzasadnione​.”

Wcześniej w tym tygodniu Chicago zagłosowało za zakazem sprzedaży butelek dla niemowląt i kubków z bisfenolem A do użytku przez dzieci poniżej trzeciego roku życia. Proponowane przepisy w szczególności mają na celu zakazanie stosowania BPA od „każda pusta butelka lub kubek specjalnie zaprojektowany do napełniania żywnością lub płynem do użytku głównie przez dziecko poniżej 3 roku życia​.”

Butelki na mleko

Ustawa, jeśli zostanie ostatecznie zatwierdzona, wejdzie w życie 31 stycznia 2010 r. Wymaga również, aby sprzedawcy detaliczni w mieście potwierdzali klientom, że sprzedawane przez nich butelki na mleko dla dzieci nie zawierają BPA.

ACC podkreśla, że ​​chociaż podziela cel Chicago, jakim jest ochrona zdrowia dzieci, produkty zawierające BPA są bezpieczne. "ACC i jej firmy członkowskie, które produkują i używają BPA, są zaangażowane w dostarczanie związków i tworzyw sztucznych, które umożliwiają gamę produktów chroniących zdrowie i bezpieczeństwo publiczne”powiedział w oświadczeniu. „Mamy i będziemy nadal opracowywać dane naukowe w celu uzyskania wiarygodnych, przejrzystych ocen naukowych BPA, aby opinia publiczna mogła mieć zaufanie, na jakie zasługuje, co do bezpieczeństwa tych produktów.​”


BPA: jak jeden mały związek napędza jedną długą dyskusję naukową

Wyobraź sobie: jesteś w lokalnym supermarkecie, przeczesując alejkę z pojemnikami do przechowywania żywności. Jesteś tutaj z misją znalezienia idealnego Tupperware. Wszystkie te resztki w domu pójdą na marne, jeśli nie zainwestujesz w jakieś tupperware, aby je odpowiednio przechowywać. Innymi słowy, stawką jest twoje potencjalne śniadanie i lunch, a to cena, której nie chcesz zapłacić. Teraz wyzwanie polega na podjęciu decyzji, który zestaw kontenerów kupić. Ten jest najtańszy, ale jest zbyt słaby. Jest pasujący zestaw, ale nie jest przyjemny wizualnie. Szklane wyglądają ładnie, ale są trochę za duże i ciężkie. Rozważając opcje, nie możesz nie zauważyć drobnego druku na jednej z etykiet.

Dlaczego taka etykieta istnieje? Czy obecność etykiety informującej, że pojemnik jest „wolny od BPA”, oznacza, że ​​BPA jest szkodliwy dla organizmu? Czy powinniśmy wyrzucić wszystko, co nie ma etykiety?

Zanim zaczniemy szaleć, aby oczyścić nasze domy z BPA, ważne jest, aby zapoznać się z intensywną dyskusją wokół tego małego związku i jak kwestionuje on tradycyjne metody testowania toksyczności.

Rycina 1. Struktury molekularne BPA, DES i estradiolu. Wyróżnione regiony wiążą się z receptorem estrogenowym.

Na początek BPA oznacza bisfenol A. Ten związek chemiczny został po raz pierwszy zsyntetyzowany w 1891 roku, ale dopiero w latach 30. XX wieku odkryto, że BPA ma właściwości podobne do estrogenu. Estrogenność BPA pochodzi z pary „końcówek” wodoru, które znajdują się na każdym końcu cząsteczki. Ten układ molekularny jest podobny do estradiolu, powszechnej formy estrogenu, którego wodorowe „końcówki” są głównymi miejscami aktywności biologicznej. Dzięki temu odkryciu BPA stał się kandydatem na lek estrogenowy do leczenia problemów związanych z miesiączką i ciążą, zanim stanowisko to wkrótce objął silniejszy syntetyczny estrogen zwany dietylostilbestrolem (DES).

BPA pozostawał w cieniu do lat pięćdziesiątych, kiedy chemicy odkryli przemysłowe zastosowania tego związku, które ostatecznie doprowadziły do ​​jego komercjalizacji. Stwierdzono, że z BPA można stworzyć dwie substancje, które są dziś szeroko stosowane: żywice epoksydowe i poliwęglany. Żywica epoksydowa jest silną powłoką ochronną, która jest powszechnie stosowana do powlekania podłóg, uszczelniania zębów i wyściełania wnętrz puszek na żywność i rurociągów wodnych. Z drugiej strony poliwęglan jest mocnym, przezroczystym tworzywem sztucznym, które ma wiele zastosowań, z których jednym jest produkcja pojemników do przechowywania żywności i napojów. Wszechstronność BPA doprowadziła do rozpowszechnienia się związku do tego stopnia, że ​​BPA można było znaleźć praktycznie wszędzie: butelki na wodę wielokrotnego użytku, opakowania na żywność, płyty CD, sprzęt medyczny, soczewki okularowe, a nawet niektóre paragony spożywcze. Debiut BPA na rynku przyniósł społeczeństwu wygodę, a życie w plastiku wydawało się całkiem fantastyczne.

Wszechobecność BPA oznaczała, że ​​ludzie często byli narażeni na działanie tego związku, co wzbudziło obawy, czy BPA stanowi jakiekolwiek zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Ze względu na wczesne badania, które wykazały, że BPA nie ma zauważalnego wpływu na zdrowie, amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oświadczyła, że ​​BPA jest bezpieczny w stosowaniu w niskich stężeniach, a tolerowane dzienne spożycie wynosi 50 μg/kg dziennie. Od tego czasu jednak wiele badań przeprowadzonych przez niezależnych naukowców akademickich zaczęło znajdować powiązania między BPA a wieloma problemami zdrowotnymi, w tym niepłodnością, rakiem, chorobami serca, cukrzycą i otyłością w dawkach znacznie niższych niż standardowe FDA. Te powiązania wystarczyły, aby zakwalifikować BPA jako substancję zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego (EDC), co jest dość niepokojące, biorąc pod uwagę, jak duża część ludzkiego ciała działa na aktywność hormonalną lub hormonalną. Niemniej jednak ten wynik nie jest zaskakujący w świetle właściwości estrogenopodobnych BPA.

Pomimo wszystkich nadchodzących badań popierających BPA, jedyną zmianą dokonaną w standardach bezpieczeństwa FDA był zakaz stosowania BPA w butelkach na mleko, kubkach niekapek i mleku dla niemowląt w 2012 roku, ale ta zmiana była bardziej formalnością niż aktywną decyzją o ochronie społeczeństwa zdrowie. Od kilku lat producenci artykułów dziecięcych i zabawek dobrowolnie usuwali BPA ze swoich produktów ze względu na obawy konsumentów dotyczące BPA. W 2011 roku American Chemistry Council (ACC) zwróciła się do FDA o formalne ogłoszenie częściowego zakazu, aby uniknąć nieporozumień dotyczących tego, czy te produkty dla dzieci sprzedawane w USA zawierają BPA.FDA zastosowała się, ale stwierdziła, że ​​zakaz nie był skorelowany ze zmianą stanowiska FDA w sprawie bezpieczeństwa BPA. Dla agencji federalnej, która została utworzona w celu ochrony zdrowia publicznego poprzez ocenę bezpieczeństwa różnych produktów, późna decyzja i stanowcze stanowisko pośród wielu badań łączących BPA z negatywnymi skutkami zdrowotnymi były co najmniej zdumiewające.

Jeszcze bardziej kłopotliwa jest rozbieżność między wynikami badań nad BPA prowadzonych przez badaczy akademickich i naukowców rządowych. Naukowcy akademiccy twierdzili, że BPA stanowi zagrożenie dla zdrowia, podczas gdy naukowcy rządowi twierdzili, że nie ma znaczących dowodów sugerujących zagrożenie dla zdrowia. Ciągła debata nad skutkami BPA ostatecznie doprowadziła do współpracy w 2012 roku o nazwie Consortium Linking Academic and Regulatory Insights on BPA Toxicity, w skrócie CLARITY-BPA. Ta współpraca między niezależnymi badaczami akademickimi i agencjami rządowymi, takimi jak FDA, Narodowy Instytut Nauk o Zdrowiu Środowiskowym (NIEHS) i Narodowy Program Toksykologii (NTP), miała na celu pogodzenie rozbieżności w wynikach poprzez zastosowanie tych samych podstawowych ram eksperymentalnych do badania różnych skutki BPA. W 2018 r. wyniki CLARITY-BPA zostały udostępnione opinii publicznej i ostatecznie stwierdzono, że BPA ma niski potencjał wywoływania skutków zdrowotnych, nawet przy ciągłym narażeniu.

Badanie wykazało, że nie ma znaczących dowodów wskazujących, że BPA ma zauważalny wpływ na zdrowie, z wyjątkiem przypadków, w których pacjentom podawano wyższe dawki. Naukowcy akademiccy zakwestionowali ten punkt, twierdząc, że istotnie zaobserwowano znaczące efekty przy niższych dawkach, ale osoby prowadzące badanie odrzuciły je jako nieistotne biologicznie. Dr Gail Prins z wydziału patologii na Uniwersytecie Illinois w Chicago podzieliła się tym, że naukowcy stojący za rządowymi badaniami naukowymi „są toksykologami, nie są endokrynologami i nie rozumieją, że efekty przy niskich dawkach, ale brak efektów w wysokie dawki są bardzo biologicznie wiarygodne”. Oświadczenie Prinsa kwestionuje założenie badawcze, że BPA działa w monotonicznej relacji dawka-odpowiedź, w której działanie substancji wzrasta wraz z podaną dawką. Zamiast tego zaobserwowano, że hormony i EDC, takie jak BPA, działają w niemonotonicznej zależności dawka-odpowiedź (NMDR), gdzie efekty są najsilniejsze w dawkach w pewnym zakresie. Związek NMDR wyjaśniałby, dlaczego efekty zaobserwowano przy niskich dawkach BPA, ale nie przy wyższych. Z tego powodu EDC, takie jak BPA, nie są zgodne z tradycyjnym pojęciem toksyczności i powodują, że toksykolodzy powracają do starego przysłowia toksykologicznego „dawka tworzy truciznę”.

Rysunek 2. Wykresy przedstawiające niemonotoniczną odpowiedź na dawkę zazwyczaj pokazują kształt „8220U” lub odwrócony „8220U”, przy czym najwyższe wartości oznaczają optymalne efekty w pewnych zakresach. Wykresy monotonicznej odpowiedzi na dawkę wykazują tendencję wzrostową, co wskazuje, że wyższe dawki zwiększają działanie substancji.

Poza tym krytykowano również powtarzalność badania, podważając wiarygodność wcześniejszych eksperymentów. Aby wyniki badań były godne wiarygodności naukowej, inni muszą być w stanie powtórzyć badanie lub przeprowadzić ten sam eksperyment i osiągnąć podobne wyniki. Jednak w badaniu CLARITY-BPA i wcześniejszych badaniach agencji rządowych nie zaobserwowano powtarzalności. Etynyloestradiol, aktywny składnik estrogenowy w doustnych środkach antykoncepcyjnych, zastosowano jako kontrolę pozytywną w celu porównania i oceny estrogenności BPA w badaniu, ale dane zebrane na temat wpływu etynyloestradiolu nie były zgodne z danymi uzyskanymi w poprzednich eksperymentach przeprowadzonych przez FDA i NTP. Tę niespójność danych można przypisać różnym sposobom stosowanym do podawania etynyloestradiolu. We wcześniejszych doświadczeniach etynyloestradiol podawano zwierzętom z pokarmem, podczas gdy w badaniu CLARITY-BPA substancja była silnie podawana zwierzętom przez zgłębnik. Naukowcy spekulują, że stres wywołany wymuszonym karmieniem mógł mieć wpływ na zniekształcenie danych. Dodatkowo, poprzednie eksperymenty trzymały zwierzęta w klatkach z poliwęglanu, które, jak wykazano, wypłukują BPA. Podstawowa ekspozycja na BPA została albo przeoczona, albo nie została uwzględniona w ocenie, ale biorąc pod uwagę estrogenność BPA, prawdopodobnie odegrało to rolę we wpływie na uzyskane dane dotyczące etynyloestradiolu. Należy również zauważyć, że chociaż te wcześniejsze eksperymenty uznano za wiarygodne, rzadko przeprowadzano je więcej niż raz, co wskazuje na brak powtórzonych badań, które można by wykorzystać w celu porównania i wiarygodności. Mówiąc prościej, projekt CLARITY-BPA rzucił światło na wady obecnych testów toksykologicznych, a także trudności w monitorowaniu zakłóceń tła.

Mimo że badanie się zakończyło, wyniki CLARITY-BPA są nadal przedmiotem dyskusji, ale istnieją sposoby na zmniejszenie ekspozycji na BPA, jeśli się na to zdecyduje. BPA zwykle dostaje się do organizmu poprzez spożywanie pokarmów z produktów zawierających BPA. Niewielkie ilości BPA przedostałyby się do żywności i napojów z puszek wyłożonych wykładziną, plastikowych pojemników i opakowań, tym bardziej, gdy te produkty zawierające BPA zostaną umieszczone w wysokiej temperaturze. Tak więc jednym ze sposobów zmniejszenia narażenia jest unikanie podgrzewania w mikrofalówce plastikowych pojemników do przechowywania żywności i opakowań. Innym sposobem jest spożywanie mniejszej ilości konserw, ponieważ wyściółka puszek zawiera BPA, który może przenikać do zawartości. Wreszcie, całkowicie unikaj tworzyw sztucznych (szczególnie tych z kodami recyklingu 3 i 7, ponieważ zwykle zawierają BPA) i zamiast tego wybieraj opcje ze szkła, porcelany i stali nierdzewnej.

Szukając alternatyw bez BPA, warto poszukać etykiety „bez BPA”, ale taka etykieta może wprowadzać w błąd. Aby te produkty były wolne od BPA, musi istnieć zamiennik, a często zdarza się, że producenci po prostu zastępują BPA strukturalnie i funkcjonalnie podobnymi związkami, takimi jak BPS, BPF, BPAF i BPZ. Jedyną różnicą między tymi związkami jest niewielka zamiana chemiczna, podobna do zamiany niebieskiego klocka lego na czerwony. W efekcie substytuty te zachowują się podobnie i czasami wywołują większy efekt niż BPA. Chociaż wielu producentów przyjęło etykietę „bez BPA” w swoich produktach, istnieją pewne zastrzeżenia, które niestety nie zawsze są oczywiste.

Chociaż badanie CLARITY-BPA nie jest doskonałe i nie rozwiązało wszystkich obaw związanych z BPA, wielu postrzega je jako krok w kierunku ulepszenia obecnych metod oceny bezpieczeństwa chemicznego. Mimo to badania nad BPA podkreślają również trudność w ocenie, jak wiele wyników uzyskanych w ściśle kontrolowanych warunkach laboratoryjnych można przenieść do rzeczywistego organizmu ludzkiego, gdzie występuje dynamiczna interakcja nie tylko z enzymami i hormonami organizmu, ale także różne zewnętrzne substancje chemiczne, z którymi organizm styka się na co dzień. CLARITY-BPA mogło dojść do konkluzji, ale badania naukowe nad BPA i jego ogólnym wpływem są dalekie od zakończenia.


9 grup petycji FDA o usunięcie nadchloranów i perfluorokarboksylanów z pudełek po pizzy

Dwa rodzaje chemikaliów, nadchlorany i perfluorokarboksylany, powszechne w niektórych produktach do pakowania żywności, takich jak pudełka do pizzy i uszczelki, są w centrum petycji do Urzędu ds. Żywności i Leków, złożonej przez dziewięć grup konsumentów i ochrony środowiska.

Grupy: Rada Obrony Zasobów Naturalnych, Fundusz na rzecz Raka Piersi, Centrum Zdrowia Środowiskowego, Centrum Bezpieczeństwa Żywności, Centrum Nauki w Interesie Publicznym, Sieć Zdrowia Środowiskowego Dzieci, Akcja Czystej Wody, Ekologiczna Grupa Robocza i Poprawa Dzieci x2019 Environment zwraca się do FDA o zakazanie nadchloranów i perfluorokarboksylanów z opakowań żywności ze względu na poważne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Według Wiadomości dotyczących bezpieczeństwa żywności „Te chemikalia mogą potencjalnie zaszkodzić rozwojowi płodu, męskim układom rozrodczym, rozwojowi mózgu przed i po urodzeniu oraz powodować raka, stwierdzili sygnatariusze petycji”.

NRDC twierdzi, że otrzymał wadliwe dane FDA dotyczące nadchloranu na wniosek ustawy o wolności informacji. „Składający petycję powołali się na badanie FDA z 2008 r., które wykazało, że 59 procent z ponad 1000 próbek żywności miało wykrywalny poziom nadchloranu, a dzieci poniżej szóstego roku życia miały największą przeciętną ekspozycję” – donosi Wiadomości dotyczące bezpieczeństwa żywności.

Jak wyjaśnia Food Safety News, grupa zauważyła, że ​​naukowa rada doradcza EPA „uważa, że ​​niemowlęta mogą być nieproporcjonalnie dotknięte nadchloranem, ponieważ ich mózgi wciąż się rozwijają”.

Grupy zidentyfikowały 10 badań opublikowanych w latach 2009–2014, które również wspierały własne badania FDA, które wykazały „znaczące luki” w zrozumieniu potencjalnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego wynikających z narażenia na te chemikalia.


Przerażające nowe dowody dotyczące tworzyw sztucznych niezawierających BPA

Każdego wieczoru w porze kolacji w domu Michaela Greena rozgrywał się znajomy rytuał: przesuwał po stole kubek niekapek ze stali nierdzewnej do swojej dwuletniej córki Juliette, a ona wyła do różowego plastikowego kubka . Często Green się poddawał. Ale miał dokuczliwe uczucie. Jako obrońca zdrowia środowiskowego walczył o pozbycie się kubków z niekapkami i butelek dla niemowląt powszechnego dodatku do tworzyw sztucznych, bisfenolu A (BPA), który naśladuje hormon estrogen i jest powiązany z długą listą poważnych problemów zdrowotnych. Kubek niekapkowy Juliette’ został wykonany z nowej generacji tworzyw sztucznych wolnych od BPA, ale Green, który prowadzi Centrum Zdrowia Środowiskowego w Oakland w Kalifornii, natknął się na badania sugerujące, że niektóre z nich zawierają również syntetyczne estrogeny.

Zastanawiał się nad tymi odkryciami, gdy centrum przygotowywało się do obchodów rocznicy w październiku 2011 roku. Tego wieczoru Green, drobny mężczyzna o niechlujnych blond włosach i jasnoniebieskich oczach, wszedł na scenę i postawił filiżanki niekapka Juliette’ na podium. Opowiedział o ich nocnych rozgrywkach. „Kiedy wygrywa”za każdym razem, martwię się o to, jaki wpływ na zdrowie mają chemikalia wypłukiwane z tego kubka niekapkowego – powiedział, zanim wymienił niektóre problemy związane z tymi chemikaliami, rakiem, cukrzycą, otyłością. Aby rozwiązać zagadkę, powiedział, jego organizacja planowała przetestować kubki niekapkowe wolne od BPA pod kątem substancji chemicznych podobnych do estrogenów.

Centrum wysłało plastikowy kubek Juliette’s wraz z 17 innymi zakupionymi od Target, Walmart i Babies R Us do CertiChem, laboratorium w Austin w Teksasie. Ponad jedna czwarta &mdash, w tym Juliette’s&mdash, wróciła pozytywnie na aktywność estrogenową. Wyniki te odzwierciedlały ustalenia laboratorium w szerszych badaniach finansowanych przez National Institutes of Health nad tworzywami sztucznymi wolnymi od BPA. CertiChem i jego założyciel George Bittner, który jest również profesorem neurobiologii na Uniwersytecie Teksas-Austin, niedawno współautorami artykułu w czasopiśmie NIH Perspektywy zdrowia środowiskowego. Poinformowano, że „prawie wszystkie” dostępne na rynku tworzywa sztuczne, które zostały przetestowane, wypłukiwały syntetyczne estrogeny, nawet jeśli nie były wystawione na warunki, o których wiadomo, że uwalniają potencjalnie szkodliwe chemikalia, takie jak ciepło mikrofalówki, para zmywarki lub słońce. #8217s promienie ultrafioletowe. Według badań Bittner’s, niektóre produkty wolne od BPA faktycznie uwalniały syntetyczne estrogeny, które były jeszcze silniejszy niż BPA.

Estrogen odgrywa kluczową rolę we wszystkim, od wzrostu kości, przez owulację, po pracę serca. Za dużo lub za mało, szczególnie w okresie płodowym lub we wczesnym dzieciństwie, może zmienić rozwój mózgu i narządów, prowadząc do chorób w późniejszym życiu. Podwyższony poziom estrogenów ogólnie zwiększa ryzyko raka piersi u kobiet.

Estrogenowe substancje chemiczne znajdujące się w wielu popularnych produktach zostały powiązane z litanią problemów u ludzi i zwierząt. Według jednego z badań, pestycyd atrazyna może zmienić samca żaby w samicę. DES, który był kiedyś przepisywany w celu zapobiegania poronieniom, powodował otyłość, rzadkie guzy pochwy, niepłodność i wzrost jąder u osób narażonych w macicy. Naukowcy powiązali BPA z dolegliwościami, w tym astmą, rakiem, niepłodnością, niską liczbą plemników, deformacją narządów płciowych, chorobami serca, problemami z wątrobą i ADHD. „Wybierz chorobę, dosłownie wybierz chorobę” – mówi Frederick vom Saal, profesor biologii na University of Missouri-Columbia, który bada BPA.

BPA eksplodowało na pierwszych stronach gazet w 2008 roku, kiedy historie o „toksycznych butelkach dla niemowląt” i opakowaniach „8220 truciznach” stały się wszechobecne. Dzień dobry Ameryko wydał “ostrzeżenie dla konsumentów.” New York Times wezwał Kongres do zakazania BPA w produktach dla dzieci. Sen. Dianne Feinstein (D-Calif.) ostrzegała w Poczta Huffington że “miliony niemowląt są narażone na niebezpieczne chemikalia ukryte na widoku”. Zaniepokojeni rodzice oczyścili swoje spiżarnie z plastikowych pojemników, a detaliści tacy jak Walmart i Babies R Us zaczęli wyciągać z półek butelki i kubki. Ustawy zakazujące BPA w produktach do pielęgnacji niemowląt zaczęły pojawiać się w stanach w całym kraju.

Obecnie wiele produktów z tworzyw sztucznych, od kubków niekapek i blenderów po pojemniki Tupperware, jest sprzedawanych jako niezawierające BPA. Jednak odkrycia Bittnera, z których niektóre zostały potwierdzone przez innych naukowców, sugerują, że wiele z tych alternatyw ma te same cechy, które sprawiają, że BPA jest tak potencjalnie szkodliwy.

Te zaskakujące wyniki rozpoczęły zaciekłą walkę z wartą 375 miliardów dolarów rocznie branżą tworzyw sztucznych. American Chemistry Council, która lobbuje na rzecz producentów tworzyw sztucznych i dąży do obalenia nauki łączącej BPA z problemami zdrowotnymi, połączyła siły z Eastman Chemical z siedzibą w Tennessee i producentem Tritan, powszechnie stosowanego tworzywa sztucznego sprzedawanego jako pozbawionego aktywności estrogenowej. zdyskredytować Bittnera i jego badania. Firma posunęła się tak daleko, że powiedziała klientom korporacyjnym, że Agencja Ochrony Środowiska (EPA) odrzuciła metody testowania Bittner’s. (Nie ma’t.) Firma Eastman pozwała również CertiChem i jej siostrzaną firmę PlastiPure, aby uniemożliwić im publikowanie wyników badań, że Tritan jest estrogenem, przekonując jury, że jego produkt nie wykazuje aktywności estrogenowej. Rozpoczęła też akcję PR promującą bezpieczeństwo Tritanu, celując w grupę najbardziej podatną na syntetyczne estrogeny: rodziny z małymi dziećmi. „Konsumenci mogą mieć trudności z określeniem, co jest naprawdę bezpieczne”, powiedział wiceprezes działu tworzyw sztucznych firmy Eastman, Lucian Boldea, w jednym z internetowych filmów wideo, zanim na ekranie pojawił się obraz ciężarnej kobiety. Dodał, że dzięki Tritanowi “konsumenci mogą być pewni, że materiał użyty w ich produktach jest wolny od aktywności estrogenowej”.

Ofensywa Eastmana’ jest tylko najnowszą z szeroko zakrojonej kampanii branżowej, która ma na celu poddanie w wątpliwość potencjalnego zagrożenia plastikiem w pojemnikach na żywność, opakowaniach i zabawkach &mdasha, która bardzo przypomina metody stosowane przez Big Tobacco do tłumienia dowodów naukowych na temat zagrożeń związanych z paleniem . Rzeczywiście, w wielu przypadkach przemysł tworzyw sztucznych i chemiczny polegał na tych samych naukowcach i konsultantach, którzy bronili Big Tobacco. Wysiłki te, wyszczególnione w wewnętrznych dokumentach branżowych ujawnionych podczas bitwy prawnej Bittnera z Eastmanem, wywołały zamieszanie w społeczeństwie i przeszkodziły amerykańskim przepisom, mimo że zakazy BPA pojawiły się w innych częściach świata. Zdusili też ogólnie debatę na temat bezpieczeństwa tworzyw sztucznych. Przez cały czas pojawiają się dowody na to, że produkty tak rozpowszechnione w naszym codziennym życiu mogą wypłukiwać toksyczne chemikalia do naszych ciał, co ma konsekwencje nie tylko nas, ale także na wiele przyszłych pokoleń.

Walka o bezpieczeństwo tworzyw sztucznych sięga roku 1987, kiedy Theo Colborn, 60-letnia babcia z niedawnym doktoratem. w zoologii został zatrudniony do zbadania tajemniczych problemów zdrowotnych w dzikiej przyrodzie wokół Wielkich Jezior. Pracując dla Conservation Foundation w Waszyngtonie (obecnie będącej częścią World Wildlife Fund), zaczęła zbierać artykuły naukowe. Wkrótce jej maleńkie biuro zostało zapełnione od podłogi do sufitu kartonowymi pudłami z opracowaniami wyszczególniającymi oszałamiającą gamę chorób i raka, skurczone narządy płciowe, spadającą płodność, supresję immunologiczną, ptaki urodzone ze skrzyżowanymi dziobami i brakującymi oczami. Niektóre gatunki cierpiały również na dziwaczny syndrom, który powodował, że pozornie zdrowe pisklęta marnowały się i umierały.

Chociaż schorzenia i gatunki były bardzo zróżnicowane, Colborn w końcu zdał sobie sprawę, że mają dwa wspólne czynniki: młode zostały najbardziej dotknięte i, w taki czy inny sposób, wszystkie objawy zwierząt były powiązane z układem hormonalnym, siecią gruczołów. który kontroluje wzrost, metabolizm i funkcjonowanie mózgu, z hormonami jako chemicznymi posłańcami. System odgrywa również kluczową rolę w rozwoju płodu. Colborn podejrzewał, że syntetyczne hormony w pestycydach, tworzywach sztucznych i innych produktach działają jak trucizny „z ręki”, na które rodzice narażają swoje potomstwo. Początkowo jej koledzy byli sceptyczni. Ale Colborn zebrała dane i próbki tkanek z odległych populacji dzikich zwierząt i odkryła wcześniej przeoczone badania, które wspierały jej teorię. Do 1996 roku, kiedy Colborn opublikowała swoją przełomową książkę Nasza skradziona przyszłość, zdobyła wielu sceptyków. Opierając się częściowo na jej badaniach, Kongres uchwalił w tym roku prawo wymagające od EPA zbadania około 80 000 chemikaliów, z których większość nigdy nie została poddana żadnym testom bezpieczeństwa i pod kątem skutków zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, a do 2000 r. należy je zgłosić.

Mniej więcej w tym czasie vom Saal z University of Missouri, gadatliwy biolog, który wcześniej pracował jako pilot buszu w Kenii, zaczął badać wpływ syntetycznych estrogenów na rozwój płodu myszy. Pierwszą testowaną przez niego substancją był BPA, substancja chemiczna stosowana w przezroczystych, twardych tworzywach sztucznych, zwłaszcza w odmianie znanej jako poliwęglan, aby uczynić je bardziej elastycznymi i trwałymi. (Znajduje się go również w przedmiotach codziennego użytku, od uszczelniaczy dentystycznych i szpitalnych worków na krew, po paragony z kasy i wyściółkę puszek.) Naturalnie występujące estrogeny wiążą się z białkami we krwi, ograniczając ilość docierającą do receptorów estrogenowych. Ale vom Saal odkrył, że nie jest to prawdą w przypadku BPA, który ominął system naturalnej bariery organizmu i zagnieździł się głęboko w komórkach myszy laboratoryjnych.

Vom Saal podejrzewał, że dzięki temu BPA będzie o wiele silniejszy w małych dawkach. Współpracując z kolegami Susan Nagel i Wade Welshons, profesorem biologii weterynaryjnej, zaczął testować działanie BPA w ilościach 25 razy niższych niż próg bezpieczeństwa EPA’s. Pod koniec lat 90. opublikowali dwa badania, w których stwierdzono, że samce myszy, których matki były narażone na te niskie dawki w czasie ciąży, miały powiększoną prostatę i niską liczbę plemników.Wydawało się, że nawet w mikroskopijnych ilościach BPA może powodować poważne problemy zdrowotne, które Colborn odkrył u dzikich zwierząt. Wkrótce inni naukowcy zaczęli wykazywać dolegliwości u zwierząt narażonych na niewielkie dawki BPA.

Odkrycia te stanowiły bezpośrednie zagrożenie dla producentów tworzyw sztucznych i chemikaliów, którzy walczyli, stosując taktyki, które producenci tytoniu dopracowali do rangi sztuki. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych, kiedy firmy tytoniowe zgodziły się zrezygnować z oszukańczych praktyk marketingowych w ramach porozumienia ugodowego z 46 stanami, wielu naukowców i konsultantów ds. wynagrodzeń w branży płynnie przeszło na obronę BPA.

Firmy zajmujące się tworzywami sztucznymi i chemikaliami ściśle współpracowały z Weinberg Group, która prowadziła Big Tobacco’s White Coat Project&mdashan, aby rekrutować naukowców, aby wzbudzić wątpliwości co do skutków zdrowotnych biernego palenia. Wkrótce Weinberg, który reklamuje się jako firma zajmująca się obroną produktów, masowo drukował białe księgi i lobbował regulatorów. Ubezpieczyła również grupę handlową z własnym czasopismem naukowym, Toksykologia i farmakologia regulacyjna, w którym opublikowano badania stwierdzające, że BPA jest bezpieczny.

Branża pracowała również ramię w ramię z Harvard Center for Risk Analysis, think tankiem powiązanym z uniwersytecką szkołą zdrowia publicznego, który ma historię przyjmowania darowizn od korporacji, a następnie publikowania badań korzystnych dla ich produktów. Na początku lat dziewięćdziesiątych jej założyciel, John D. Graham&mdash, który później został mianowany władcą regulacyjnym George'a W. Busha&mdash, lobbował za unieważnieniem odkrycia EPA, że bierne palenie powoduje raka płuc, jednocześnie zabiegając o duży wkład ze strony Philipa Morrisa.

W 2001 roku, gdy badania nad BPA narastały, American Chemistry Council zwróciła się do centrum o zwołanie panelu naukowców w celu zbadania niskich dawek BPA. Centrum zapłaciło panelistom 12 000 USD za udział w trzech spotkaniach, zgodnie z Szybka firma. Ich końcowy raport, opublikowany w 2004 r., opierał się na zaledwie kilku preferowanych przez branżę badaniach i doszedł do wniosku, że dowody na to, że narażenie na niskie dawki BPA szkodzi zdrowiu ludzkiemu, są „bardzo słabe”. W tym momencie około 100 badań dotyczących niskich dawka BPA znajdowała się w obiegu. Ani jedno badanie finansowane przez przemysł nie wykazało, że jest to szkodliwe, ale 90 procent badań przeprowadzonych przez naukowców finansowanych przez rząd odkrył dramatyczne skutki, od zwiększonego ryzyka raka piersi po nadpobudliwość. Czterech z 12 panelistów później nalegało, aby centrum usunęło ich nazwiska z raportu z powodu pytań o jego dokładność.

Tymczasem interesy chemiczne wdarły się głęboko w administrację Busha, pozwalając jej potajemnie sterować procesem regulacyjnym. Przez dziesięciolecia Agencja ds. Żywności i Leków zapewniała prawodawców i opinię publiczną, że BPA jest bezpieczny w niskich dawkach. Ale dochodzenie przeprowadzone w 2008 r. przez Milwaukee Journal Sentinel ujawnił, że agencja polegała na lobbystach branżowych w celu śledzenia i oceny badań nad BPA i oparła swoją ocenę bezpieczeństwa w dużej mierze na dwóch finansowanych przez przemysł badaniach &mdashone, z których nigdy nie opublikowano ani nie zrecenzowano.

Panel powołany przez EPA do opracowania wytycznych dotyczących nakazanych przez Kongres badań przesiewowych substancji zaburzających gospodarkę hormonalną był również zaopatrzony w naukowców wspieranych przez przemysł. Wśród nich był Chris Borgert, konsultant toksykologiczny, który ściśle współpracował z Philip Morris, aby zdyskredytować badania EPA dotyczące biernego palenia. Później pełnił funkcję prezesa Międzynarodowego Towarzystwa Toksykologii Regulacyjnej i Farmakologii, organizacji sponsorowanej przez Weinberg Group, która spotykała się w biurach lobbysty tworzyw sztucznych.

Członkowie panelu EPA twierdzą, że Borgert wydawał się być zdeterminowany, by piaskować ten proces. „Zawsze zwlekał, zawsze starał się pomylić sprawę” – wspomina jeden z uczestników. A podejście do badań przesiewowych, na którym zdecydowała się EPA, pochodziło prosto z podręcznika branżowego. Między innymi chemikalia byłyby testowane na typie szczura znanego jako Charles River Sprague Dawley &mdash, który, co dziwne, nie reaguje na syntetyczne hormony, takie jak BPA.

To, jak najlepiej przetestować aktywność estrogenową, stałoby się kluczowym frontem w walce o bezpieczeństwo plastiku. Amerykańska Rada Chemiczna połączyła siły z nieoczekiwanym sojusznikiem, PETA, aby walczyć z testami bezpieczeństwa chemicznego na dużą skalę na zwierzętach. W tym samym czasie Borgert i inni naukowcy finansowani przez przemysł argumentowali, że inna powszechna metoda testowania i wykorzystywania komórek reagujących w obecności estrogenu niekoniecznie mówi nam, jak dana substancja wpłynie na zwierzęta lub ludzi. W rzeczywistości, masowe, trwające badanie przeprowadzone przez NIH wykazało, że testy oparte na komórkach są ściśle powiązane z badaniami na zwierzętach, które dokładnie przewidziały wpływ syntetycznych estrogenów, szczególnie DES i BPA, na ludzi.

Stanton Glantz, który kieruje Centrum Badań i Edukacji Kontroli Tytoniu na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, twierdzi, że prawdziwym celem przemysłu chemicznego w kwestionowaniu określonych metod testowania jest całkowite podważenie testów bezpieczeństwa. „Podobnie jak firmy tytoniowe, chcą ustanowić standard dowodu, który jest nieosiągalny” – mówi. “Jeśli ustanowili standard dowodu, wygrali walkę.”

W szczytowym momencie bitwy o BPA vom Saal od czasu do czasu podróżował do Teksasu i kulił się przy stole ze swoim starym przyjacielem Georgem Bittnerem, którego dom wychodzi na gaj orzechowy na obrzeżach Austin. Bittner, który posiada doktorat. w neuronauce ze Stanford, jest dziwaczny i wybuchowy. Ale ma błyskotliwy umysł w nauce i interesuje go zastosowanie go do rzeczywistych problemów. W swoim laboratorium na UT-Austin opracował technikę regeneracji nerwów, która pomogła kalekim szczurom chodzić w ciągu kilku dni. I żywo interesował się badaniami vom Saala nad zaburzeniami endokrynologicznymi. “Uderzyło mnie to jako najważniejszy problem zdrowia publicznego naszych czasów” Bittner powiedział mi, kiedy spotkaliśmy się w jego laboratorium. “Te chemikalia zostały skorelowane z tak wieloma negatywnymi skutkami w badaniach na zwierzętach i są tak wszechobecne. Potencjalne implikacje dla ludzkiego zdrowia oszałamiają umysł.”

Pod koniec lat 90. przysadzisty Bittner&mdasha, rumiany mężczyzna z przerzedzającymi się rudymi włosami i okularami Napoleona Dynamite, który zarobił porządną sumę, inwestując w nieruchomości i towary &mdash, zaczął zastanawiać się nad założeniem prywatnej firmy, która współpracowałaby z producentami i organizacjami zdrowia publicznego w celu testowania produktów dla substancje zaburzające gospodarkę hormonalną. Uważał, że takie podejście może pomóc w podniesieniu świadomości i przełamaniu zatorów regulacyjnych, a także czerpać zyski.

W 2002 roku, uzbrojony w 91 000 dolarów grantu z National Institutes of Health, Bittner uruchomił dwie firmy: CertiChem, aby przetestować tworzywa sztuczne i inne produkty pod kątem syntetycznych estrogenów oraz PlastiPure, aby znaleźć lub opracować niesrogenne alternatywy. Bittner zlecił następnie Welshons zaprojektowanie specjalnego testu wykorzystującego linię komórek raka piersi, które szybko namnażają się w obecności estrogenu. Posiada ramię robota, które jest o wiele bardziej precyzyjne niż ludzka ręka w manipulowaniu mikroskopijnym materiałem.

Ale niedługo Bittner zaczął ścierać się z Welshonsem i vom Saalem. Bittner chciał, aby naukowcy podpisali prawa do testu opracowanego przez Welshonsa, podczas gdy utrzymywali, że należy on do University of Missouri. W końcu mieli gorzkie wypadki. Welshons i vom Saal złożyli skargę do NIH, twierdząc, że Bittner błędnie przedstawił dane z laboratorium Welshons’ w broszurze. (Bittner utrzymuje, że po prostu wykluczył dane ze skażonych próbek, instytut nie znalazł dowodów na złe postępowanie). rozprzestrzenianie się raka piersi i udoskonalenie protokołu badań. Do 2005 roku Bittner otworzył laboratorium handlowe w zielonym parku biurowym w Austin. Udało mu się przyciągnąć kilku znanych klientów, w tym firmę Whole Foods, która zatrudniła CertiChem, aby doradzała jej w zakresie chemikaliów zaburzających gospodarkę hormonalną i przetestowała niektóre z jej produktów.

W tym momencie BPA był jedną z najczęściej badanych substancji chemicznych na świecie. W listopadzie 2006 r. vom Saal i najwyższy rangą urzędnik w Narodowym Instytucie Nauk o Zdrowiu Środowiskowym zwołali grupę 38 czołowych naukowców z różnych dyscyplin, aby ocenić ponad 700 istniejących badań na ten temat. Grupa wydała później „oświadczenie o konsensusie” 8221, w którym sformułowano pewne mrożące krew w żyłach wnioski: ponad 95 procent ludzi w krajach rozwiniętych było narażonych na poziomy BPA, które są „w zakresie” 8221 związanym z problemami zdrowotnymi u zwierząt, od rak i cukrzyca insulinooporna do wczesnego dojrzewania. Naukowcy odkryli również, że istnieje „wielki powód do niepokoju w odniesieniu do możliwości wystąpienia podobnych działań niepożądanych u ludzi”, zwłaszcza biorąc pod uwagę gwałtowny wzrost liczby tych samych zaburzeń.

W tym samym czasie nowe badania wykazały, że BPA zmienia geny zwierząt w sposób, który powoduje chorobę. Na przykład może wyłączyć gen, który hamuje wzrost guza, umożliwiając rozprzestrzenianie się raka. Te zmiany genetyczne były przekazywane z pokolenia na pokolenie. „Trucizna cię zabija” – wyjaśnia vom Saal. “Substancja chemiczna, taka jak BPA, przeprogramowuje twoje komórki i powoduje chorobę u twojego wnuka, która go zabija.”

Naukowcy odkryli również powiązania między substancjami chemicznymi zaburzającymi funkcjonowanie układu hormonalnego, znanymi jako ftalany, a problemami zdrowotnymi, w tym nieprawidłowościami narządów płciowych i bezpłodnością u ludzi. Te dodatki chemiczne były powszechnie spotykane w miękkich, giętkich tworzywach sztucznych, takich jak te stosowane w smoczkach i smoczkach do butelek dla niemowląt. W 2008 roku Kongres uchwalił ustawę zakazującą sześciu rodzajów ftalanów w produktach dla dzieci. Ponieważ obawy dotyczące BPA dotarły do ​​​​głównego nurtu, Kongres wszczął również dochodzenie w sprawie wysiłków przemysłu mających na celu manipulowanie nauką i regulacjami, a wiele stanów zaproponowało zakazy BPA.

W 2009 r. BPA Joint Trade Association &mdash, w skład którego wchodziła American Chemistry Council, Coca-Cola i Del Monte, zebrali się m.in. w Cosmos Club, odosobnieniu wyłącznie dla członków w Waszyngtonie, DC’s Dupont Circle. Według protokołu spotkania wyciekły do Milwaukee Journal Sentinel, grupa badała strategie przesyłania wiadomości, “w tym stosowanie taktyk strachu (np. ‘Czy chcesz mieć już dostęp do żywności dla niemowląt?’).” Rzecznik “‘Święty Graal’&# 8221 uczestników zgodziło się, była młodą matką w ciąży, która byłaby chętna rozmawiać w całym kraju o korzyściach płynących z BPA.”

Nawet gdy branża stworzyła defensywne punkty rozmów, niektóre firmy zaczęły oferować alternatywy wolne od BPA. Ale często nie zawracali sobie głowy testowaniem ich pod kątem innych potencjalnie toksycznych związków lub syntetycznych hormonów. Nie musiały też: Zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych chemikalia są uważane za bezpieczne, dopóki nie zostanie udowodnione, że jest inaczej, a firmy rzadko są zobowiązane do gromadzenia lub ujawniania danych dotyczących bezpieczeństwa chemicznego. Michael Green, dyrektor Centrum Zdrowia Środowiskowego, który martwi się kubkiem niekapkowym swojej córki, mówi, że skutkuje to „grą toksyczną powłoką” 8221: Korporacje, które znajdują się pod presją, aby wykorzenić toksyny, często zastępują je nieprzetestowanymi chemikaliami, które czasami okazują się równie niebezpieczne. „To nieplanowany eksperyment naukowy, który przeprowadzamy na naszych rodzinach” – powiedział mi Green, kiedy odwiedziłem go w jego domu w Bay Area, gdzie Juliette, teraz 5-letnia, chodziła w różowym stroju księżniczki.

Jedną z najpopularniejszych opcji bez BPA, szczególnie wśród firm obsługujących rodziny i konsumentów dbających o zdrowie, był Tritan, przezroczysty, wytrzymały, odporny na ciepło plastik, który firma Eastman wprowadziła na rynek w 2007 roku. wody pitnej 300 000 mieszkańców Wirginii Zachodniej w styczniu.) Firma założona przez guru medycyny alternatywnej, dr Andrew Weila, wprowadziła na rynek linię butelek Weil Baby wykonanych z Tritanu, które reklamowała jako materiał “rewolucyjny” i “ultra-bezpieczny” . Thermos zaczął masowo produkować kubki niekapkowe Tritan, ozdobione Barbie i Batmanem. Ponieważ coraz więcej konsumentów wymaga produktów wolnych od BPA, Nalgene, CamelBack, Evenflo, Cuisinart, Tupperware, Rubbermaid i wiele innych firm również zastosowało Tritan na swoich liniach produkcyjnych.

Eastman, warta 7 miliardów dolarów firma, która została wydzielona z Eastman Kodak w latach 90., zapewniła swoich klientów korporacyjnych, że przeprowadziła szeroko zakrojone testy bezpieczeństwa Tritan. Ale jego metody były wątpliwe. Według wewnętrznych dokumentów Eastmana, w 2008 roku Eastman podpisał dwuletni kontrakt z Sciences International, kolejną firmą zajmującą się ochroną produktów, która odegrała kluczową rolę w kampanii dezinformacji naukowej w przemyśle tytoniowym. Za radą Sciences’ Eastman zlecił następnie badanie, w którym wykorzystano modelowanie komputerowe, aby przewidzieć, czy substancja zawiera syntetyczne estrogeny, na podstawie jej struktury chemicznej. Model sugerował, że jeden ze składników Tritan’s&mdashtriphenyl phosphate, czyli TPP&mdash, był bardziej estrogenny niż BPA.

Firma Eastman, która nigdy nie ujawniła tych wyników swoim klientom, zleciła później kolejne badanie, tym razem na komórkach raka piersi. Ponownie, początkowe wyniki okazały się pozytywne dla aktywności estrogenowej. W e-mailu do kolegów starszy toksykolog Eastmana, James Deyo, nazwał to „gównianym momentem”.

Testy na kulturach komórkowych pod kątem efektów estrogenowych zazwyczaj obejmują moczenie plastiku w alkoholu lub słonej wodzie, a następnie wystawianie komórek na działanie różnych stężeń substancji chemicznych, które wyciekają. Po tym, jak Deyo poinformował laboratorium, że jego odkrycia muszą być bardzo dobrze sformułowane w odniesieniu do braku aktywności estrogenowej, wydał raport, w którym liczono tylko dane z najniższych stężeń, mimo że naruszyło to laboratoryjne wytyczne dotyczące testowania, i uczynił wyniki wydają się negatywne, gdy były’t. „Laboratorium zignorowało własne kryteria i błędnie przedstawiło swoje odkrycia” – mówi Michael Denison, profesor toksykologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis, który ocenił dokument.

Eastman był jedyną firmą testującą Tritan. W 2009 roku firma Bittner’s PlastiPure, która poszukiwała niestrogennych alternatyw do polecania swoim klientom, rozpoczęła weryfikację produktów z nim wytwarzanych i odkryła, że ​​niektóre z nich mają nawet większą aktywność estrogenową niż ich odpowiedniki naładowane BPA. Dyrektor generalny PlastiPure’s, Mike Usey, mówi, że CertiChem ujawnił to klientom, ale wielu i tak wybrało Tritan.

Była to część szerszego schematu obojętności. Według Usey, setki producentów &mdash, w tym większość producentów dużych butelek dla niemowląt &mdash skontaktowało się z CertiChem, aby zapytać o testowanie ich produktów wolnych od BPA pod kątem substancji estrogennych, ale niewielu z nich poszło dalej. „Ich stanowisko było następujące: Dopóki konsumenci nie będą wymagać produktów niestrogennych, nie ma powodu, aby być wczesnym użytkownikiem”, wyjaśnia Usey. “Chcą zwlekać tak długo, jak mogą, ponieważ wiedzą, że każda zmiana będzie ich kosztować.” W niektórych przypadkach producenci zapłacili za testy, a następnie nigdy nie zebrali wyników. „Nie chcieli znać wyników, ponieważ poznanie wiąże się z odpowiedzialnością”, mówi Usey. “Mają rację w tym sensie, że nie chcesz wiedzieć, czy nie naprawisz problemu.”

Pomimo swoich „gównianych ustaleń”, do 2010 roku Eastman zaczął produkować materiały marketingowe, w których twierdził, że Tritan jest wolny od wszelkich syntetycznych estrogenów. W jednej z sekcji jej witryny internetowej pojawił się slogan „Bezpieczeństwo jest naszym kluczowym składnikiem” oraz zdjęcia uśmiechniętych dzieci jedzących i pijących z plastikowych pojemników. Witryna twierdziła, że ​​"badania zewnętrzne" wykazały, że Tritan jest wolny od aktywności estrogenowej, ale kiedy klienci korporacyjni próbowali zweryfikować te informacje, Eastman stał się ostrożny. Na początku 2010 r. firma Philips Avent, czołowy producent butelek dla niemowląt i kubków niekapkowych, zapytała o możliwość przeprowadzenia testów Tritan w zewnętrznym laboratorium. Starszy chemik Eastmana, Emmett O’Brien, wysłał e-mail do kolegów, mówiąc: „Musimy [zrobić] wszystko, co możliwe, aby przekonać klienta, aby NIE przeprowadzał testów EA [aktywności estrogennej].” Philips został przekonany. Jednak zgodnie z zeznaniami dyrektorów firmy Eastman, w tym samym roku Nestlé zweryfikował Tritan i stwierdził, że wypłukiwany jest syntetyczny estrogen. (Frédérique Henry, rzeczniczka Nestlé, przyznaje, że firma przetestowała Tritan, ale zaprzecza, że ​​wyniki były pozytywne.) Nestlé nadal jednak używa Tritanu w niektórych swoich butelkach na wodę.

Tymczasem Bittner i Usey zdecydowali się upublicznić. „Dopóki nie było popytu wśród konsumentów”, producenci produktów uważali, że sprzedajemy im problem, a nie rozwiązanie” – wyjaśnia Usey. „Uważaliśmy, że jest to jedyna droga naprzód”. Firmy Bittnera, które otrzymały ponad 8 milionów dolarów dofinansowania z NIH, rozpoczęły współpracę z Jordanem, profesorem Georgetown, nad opracowaniem dokumentu do publikacji. Jesienią 2010 roku Usey wzięła udział w ABC Kids Expo, ekstrawagancji produktów dla dzieci w Las Vegas, i rozdawała ulotki z wykresem pokazującym, jak różne produkty, które były reklamowane jako niestrogenne, układały się w testach CertiChem’s. Najbardziej estrogenne z nich, butelki Weil Baby, zostały wykonane z Tritanu. (Firma, o której mowa Matka Jones do komunikatu prasowego na swojej stronie internetowej, w którym stwierdza, że ​​jest przekonany, że Tritan jest bezpieczny.”)

Wkrótce klienci firmy Eastman’s zaczęli dopytywać się o odkrycia CertiChem’. W większości Eastman przekonał ich, by zlekceważyli twierdzenia Bittnera. W pewnym momencie O’Brien spotkał się z kierownictwem Whole Foods. Rozważali zastąpienie swoich pojemników z poliwęglanu na masową żywność pojemnikami wykonanymi z Tritanu, mimo że Bittner poinformował ich wcześniej, że produkt ma działanie estrogenne. Zgodnie z notatką, którą napisał później O’Brien, gdy temat się pojawił, odpowiedział atakując Bittnera, którego nazwał “shady” i jego wyniki testów, które, jak twierdził, były “bardzo wątpliwe. Dyrektorzy Whole Foods naciskali później na O’Briena w sprawie innych testów przeprowadzonych na Tritanie.

Chemik twierdził fałszywie, że zostały one wykonane przez niezależnych naukowców bez finansowania ze strony Eastmana i nie znalazł żadnych dowodów na to, że Tritan wypłukiwał syntetyczne estrogeny. Firma Whole Foods&mdash, która odmówiła komentarza do tej historii&mdash, ruszyła naprzód i zainstalowała pojemniki Tritan w wielu ze swoich 270 sklepów w Stanach Zjednoczonych.

Eastman odmówił odpowiedzi na pytania dotyczące tej historii, ale wydał pisemne oświadczenie stwierdzające, że zapłacił laboratoriom za ich czas i wiedzę, a nie za konkretną konkluzję, i pozostał pewny w testowaniu i bezpieczeństwie Tritan.”

W marcu 2011 r Perspektywy zdrowia środowiskowego artykuł Jordana i badaczy z CertiChem i PlastiPure pojawił się w Internecie. Przetestowali 455 kupionych w sklepach pojemników na żywność i produktów do przechowywania, w tym kilka wykonanych z Tritanu. Wyniki? Siedemdziesiąt dwa procent wypłukiwanych syntetycznych estrogenów. A każdy rodzaj plastiku powszechnie używanego w opakowaniach do żywności (na przykład polipropylen i polistyren) w niektórych przypadkach uzyskały wynik pozytywny, co sugerowało, że nie ma pewnego sposobu na uniknięcie narażenia.

Inni naukowcy również znaleźli dowody na chemikalia naśladujące estrogeny w tworzywach sztucznych wolnych od BPA. W 2009 roku dwóch niemieckich toksykologów środowiskowych przetestowało PET, plastik powszechnie używany w butelkach na wodę, na szczepie ślimaków błotnych, które produkują więcej embrionów po ekspozycji na syntetyczny estrogen. Ślimaki hodowane w butelkach PET produkowały dwa razy więcej niż hodowane w szklanym naczyniu hodowlanym.

Badania te nie identyfikują, które estrogenowe substancje chemiczne są wypłukiwane z tworzyw sztucznych wolnych od BPA, ale wiadomo, że wiele z tych produktów zawiera ftalany lub bisfenol S (BPS), chemicznego kuzyna BPA, którego często używają producenci tworzyw sztucznych. Testy hodowli komórkowych sugerują, że BPA i BPS mają podobne efekty.

W innych przypadkach niewiele wiadomo o konkretnych skutkach zdrowotnych związanych z nimi chemikaliów, ale przegląd literatury z 2012 roku dokonany przez 12 wybitnych naukowców wykazał, że istnieją “istotne dowody”, że chemikalia zaburzające gospodarkę hormonalną generalnie szkodzą zdrowiu ludzkiemu. „Wiemy, że zamieszanie z poziomem tych hormonów w naszych ciałach wiąże się z pewnymi kosztami, niezależnie od tego, jak to robimy”, mówi główna autorka badania, Laura Vandenberg, profesor nauk o zdrowiu środowiskowym na Uniwersytecie Massachusetts-Amherst. “Nawet małe zmiany we wczesnym okresie życia mogą zmienić rozwój mózgu i narządów oraz przygotować nas na późniejszą chorobę.”

Miesiąc po pojawieniu się badania Bittnera, American Chemistry Council skontaktowała się z Chrisem Borgertem, byłym naukowcem z branży tytoniowej, który przeszkodził programowi EPA’ Endocrine Disruptor Screening Program. Zgodnie z wewnętrznymi e-mailami, rada i Towarzystwo Przemysłu Tworzyw Sztucznych zaproponowały, że zapłacą mu 15 000 dolarów za napisanie krótkiego listu do redaktora czasopisma, który obala badanie CertiChem’ i zaciągnięcie innego naukowca do wpisania się. Ich list dowodził, że odkrycia CertiChem były “nieprzekonujące” tylko dlatego, że substancja zachowywała się jak estrogen w naczyniu hodowlanym, co nie oznaczało, że zachowywałaby się tak u zwierząt lub ludzi.

W tym samym czasie Eastman planował pozwać CertiChem i PlastiPure za fałszywą reklamę. Spodziewając się, że Bittner wybuchnie po otrzymaniu dokumentów, firma rozpoczęła prewencyjny atak PR. „Proaktywne promowanie bezpieczeństwa Tritan”, jak zauważono w wewnętrznej notatce, „postawi PlastiPure w sytuacji, w której będzie musiał udowodnić, że Eastman się myli”. na Tritanie. Podczas gdy Osimitz pozornie pracował niezależnie, Deyo, toksykolog z Eastmana, zarządzał tym procesem, od zaprojektowania badania do napisania wstępu. Projekt badania Deyo, który praktycznie gwarantowałby aktywność estrogenową, nie zostałby znaleziony. Na przykład zdecydował się użyć niewrażliwego na hormony szczura laboratoryjnego Charles River Sprague Dawley. Zamiast przetestować sam Tritan, polecił Osimitzowi przetestować tylko niektóre składniki Tritanu &mdashTPP, ten, który wywołał czerwone flagi w badaniu modelowania komputerowego, nie został uwzględniony. (Od tego czasu Unia Europejska sklasyfikowała ten związek jako podejrzany o zaburzanie endokrynologiczne).

W czerwcu 2012 r. artykuł Osimitz’s&mdash stwierdzający, że Tritan nie był estrogenem&mdash pojawił się w Toksykologia żywności i chemikaliów, czasopismo przyjazne dla branży. Jej redaktor, A. Wallace Hayes, był wcześniej wiceprezesem ds. badań biochemicznych i biobehawioralnych w R.J. Reynoldsa, który poprowadził atak na naukę, łącząc bierne palenie z problemami zdrowotnymi człowieka.

Czasopisma naukowe na ogół wymagają od autorów ujawniania wszelkich konfliktów interesów. Ale Toksykologia żywności i chemikaliów artykuł nie wspomniał o roli Eastmana w badaniu. Zgodnie z wewnętrznymi e-mailami od Eastmana, firma zamierzała również zatrudnić Osimitza do napisania drugiego artykułu, ponownie z „pomocą” Eastmana. „Jak zauważył Deyo, „wiarygodność jest nieco zwiększona, jeśli nie jest” 8216 Eastman autorzy.”

Po opublikowaniu własnych danych Eastman postanowił pogrzebać ustalenia Bittnera. W sierpniu 2012 r. firma pozwała CertiChem i PlastiPure, które twierdziły, że rozpowszechniały fałszywe informacje o Tritanie w celu generowania popytu na własne usługi. Prawnicy Eastmana poprosili sędziego, aby zabronił obu firmom twierdzenia, że ​​Tritan jest estrogenem &mdashor, mówiąc, że testy komórkowe mogą wykrywać aktywność estrogenową, mimo że naukowcy rutynowo stosują je w tym celu. Przez dziesięciolecia naukowcy polegali na tej samej linii komórkowej raka piersi, której używa laboratorium Bittner’s, MCF-7, do badań przesiewowych pod kątem aktywności estrogenowej. Według UMass’ Vandenberg, komórki te okazały się “niezwykle dobre w informowaniu nas, czy związki znajdujące się w tworzywach sztucznych i produktach higieny osobistej naśladują estrogen”, a ich wskaźniki niepowodzenia są minimalne.”

15 lipca 2013 r. Bittner zmierzył się z Eastmanem w sądzie federalnym w Austin. Prawnicy firmy poszli ciężko. W szczególności twierdzili, że prowadzenie firmy, która testowała produkty pod kątem aktywności estrogenowej, a także firmy, która pomagała firmom znaleźć niestrogenne alternatywy, stworzyło konflikt interesów. (Bittner twierdzi, że nie jest bardziej skonfliktowany niż lekarz, który zarówno diagnozuje, jak i leczy pacjentów.) Ale oni nie podważali bezpośrednio słuszności ustaleń Bittnera. Zamiast tego oparli się na wątpliwym twierdzeniu przemysłu, że testy oparte na ludzkich komórkach nie są wystarczające do ustalenia aktywności estrogenowej.

Czołowy świadek Eastmana, Chris Borgert, stwierdził, że badania na zwierzętach, o których podważenie walczyła również branża, były bardziej wymownym wskaźnikiem. Ale nawet one nie były “in i same” ostateczne. Aby wynik był istotny, efekty musiały zostać wykazane „przynajmniej na zwierzęciu, a następnie na ludziach”. Nie było wzmianki o etycznych i prawnych barierach w testowaniu na ludziach. A sędzia zabronił prawnikom Bittnera wspominania o powiązaniach Borgerta z przemysłem tytoniowym, które, jak twierdził Eastman, były „uprzedzenia”. To sprawiło, że ława przysięgłych nie była w stanie ocenić jego wiarygodności.

Zeznania Borgerta mogły wyrządzić mniej szkód niż inne czynniki. Prawnicy Bittnera z trudem wyjaśniali tę wiedzę jurorom, a Bittner zirytował się na stoisku. Welshons, który zaprojektował testy CertiChem, zeznał w zeznaniu, tak jak powiedział NIH, że Bittner błędnie przedstawił niektóre dane w broszurze. Adwokaci Bittner’ zdołali zablokować przedstawienie jego zeznań. Ale, jak mówi Bittner, jego prawnicy nie chcieli przedstawić kluczowych dowodów, takich jak dane liczbowe dotyczące finansowania NIH CertiChem’, ponieważ mogło to spowodować, że zeznania Welshons’ byłyby dopuszczalne. Bittner utrzymuje również, że jego rozdźwięk z vom Saalem i Welshonsem utrudnił rekrutację świadków.

Mimo to kilku wybitnych naukowców zeznało dla CertiChem, w tym UC-Davis’ Michael Denison, który wynalazł szeroko stosowany test na aktywność estrogenową przy użyciu ludzkich komórek jajnikowych. Denison zeznał, że przy użyciu tej metody przetestował 27 próbek Tritanu pod kątem aktywności estrogenowej i zarejestrował wyniki pozytywne.

Ale najbardziej niezwykłe dane mogły pochodzić od nikogo innego jak Wade Welshons. W okresie poprzedzającym proces naukowiec z University of Missouri, który spodziewał się udowodnić, że Bittner się myli, zaczął testować produkty Tritan w swoim laboratorium. Ku jego zaskoczeniu, ostatecznie potwierdził odkrycia CertiChem. “Nie ma znaczenia, co myślę o nich osobiście” Welshons powiedział mi. “Jeśli mają rację, to mają rację, a wiele moich zastrzeżeń nie ma już znaczenia.”

Ustalenia Welshons’ nigdy jednak nie trafiły do ​​sądu, a kiedy jurorzy zwrócili swój werdykt pod koniec lipca, stwierdzili przeciwko firmom Bittner’ z powodu fałszywych reklam i nieuczciwej konkurencji. Doszli również do wniosku, że Tritan nie jest estrogenem. Ich uzasadnienie, zgodnie z wywiadami przeprowadzonymi po werdykcie, odzwierciedlało twierdzenia Eastmana, że ​​aktywności estrogenowej nie można ustalić wyłącznie za pomocą testów komórkowych. W swoim ostatecznym orzeczeniu sędzia zauważył również, że na ławie przysięgłych prawdopodobnie nie zrobiło wrażenia bojowego zachowania dr Bittnera. W końcu zabronił firmom Bittnera mówienia o swoich odkryciach Tritan, przynajmniej w kontekście komercyjnym. Odmówił jednak powstrzymania firm przed zapewnieniem, że ich testy mogą wykryć syntetyczne estrogeny.

Długa batalia prawna wyczerpała skarbiec CertiChem i PlastiPure’&mdash”Zwolniliśmy połowę naszego personelu” Usey powiedział mi. “To prawie nas zmiażdżyło”&mdashand ośmieliło Eastmana. Po tym, jak zacząłem zadawać pytania dotyczące Tritana, Rick W. Harrison, prawnik giganta chemicznego, niechcący skopiował mnie na e-mail dotyczący strategii kontroli szkód Eastmana. “Jeśli w jakiś sposób zostanie to odebrane przez mainstreamowe media&mdashOprah lub NY media&mdashEastman wysyła Luciana [Boldea, wiceprezesa działu tworzyw sztucznych Eastman’] lub kogokolwiek w programie, który przygotował werdykt, nakaz i osąd oraz wyraża zdziwienie i oburzenie, że te problemy są wciąż podnoszone po trzech latach sporów sądowych” – napisał. “Sąd/sędziowie przysięgli przemówili i przemówili głośno.”

W międzyczasie branża wznowiła kampanię mającą na celu bagatelizowanie niebezpieczeństw związanych z BPA. Miesiąc po zakończeniu sprawy Eastmana, American Chemistry Council ponownie uruchomiła swoją stronę pro-BPA, FactsAboutBPA.org. Sekcja dotycząca zdrowia niemowląt sugeruje, że BPA nie jest szkodliwy, nawet dla wcześniaków. “Oni’powracają do dokładnie tych argumentów, które przedstawiali w 1998 roku”, mówi vom Saal. “Wygląda to tak, jakby ostatnie 15 lat się nie wydarzyło.”

Amerykańskie organy regulacyjne również nadal ignorują narastające dowody łączące BPA i podobne chemikalia z chorobami ludzkimi, mimo że na całym świecie pojawiły się zakazy. Chociaż ponad 90 badań oceniających osoby o różnym poziomie narażenia sugeruje, że BPA wpływa na ludzi tak samo jak na zwierzęta, FDA niedawno ogłosiła, że ​​jej badania “wspierają bezpieczeństwo BPA” w pojemnikach na żywność i opakowaniach. A program EPA, który miał zbadać około 80 000 chemikaliów pod kątem zaburzeń endokrynologicznych, nie zweryfikował w pełni ani jednej substancji. W 2010 r. agencja zwróciła się do Białego Domu o zgodę na dodanie do listy „substancji chemicznych budzących obawy” niektórych substancji chemicznych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, które są powszechnie spotykane w tworzywach sztucznych, w tym BPA, ftalany i klasa związków znanych jako PBDE. 8220 może stanowić nieuzasadnione ryzyko dla zdrowia ludzkiego.” Wymagałoby to od producentów chemikaliów udostępniania danych z testów bezpieczeństwa federalnym organom regulacyjnym. Propozycja przetrwała do września ubiegłego roku, kiedy EPA po cichu ją wycofała, wraz z proponowaną zasadą wymagającą od producentów ujawniania danych dotyczących bezpieczeństwa substancji chemicznych w ich produktach.

Mimo to Bittner nie rezygnuje z walki. Kiedy niedawno odwiedziłem biuro CertiChem’ w Austin, siedział boso przy stole konferencyjnym, otoczony kubkami niekapek i stosami zeszytów laboratoryjnych. CertiChem i PlastiPure planowali odwołać się od orzeczenia Eastmana (od tego czasu to zrobili) i pracowali z Denisonem nad danymi do nowych artykułów, jednym z nich na temat aktywności estrogenowej w żywicach z tworzyw sztucznych, które są używane do wytwarzania produktów z tworzyw sztucznych i zawierają mniej dodatków, które mogą przekrzywić wyniki. Bittner wywołał serię wykresów na rzutniku, pokazując wyniki dla kilku nowych tworzyw sztucznych wolnych od BPA, które przetestował pod kątem aktywności estrogenowej. Przejechał wskaźnikiem laserowym na wykres przedstawiający wyniki dla Tritana. Linia zakrzywiała się stromo. “Eastman wygrał bitwę” powiedział. “Ale to nie znaczy, że wygra wojnę.”

Aktualizacja (3.03.14): Po tym, jak ta historia trafiła do prasy, amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków opublikowała artykuł stwierdzający, że BPA jest bezpieczny w niskich dawkach. Jednak z powodu zanieczyszczenia laboratorium wszystkie zwierzęta &mdash, w tym grupa kontrolna&mdash, zostały wystawione na działanie tej substancji chemicznej. Naukowcy akademiccy twierdzą, że rodzi to poważne pytania dotyczące wiarygodności badania. Bądź na bieżąco z bardziej szczegółowymi raportami na temat najnowszego badania FDA’s.


Zastąpienie BPA w puszkach nadaje producentom żywności

Główni producenci żywności w USA po cichu badają, jak pozbyć się swoich pojemników z bisfenolem A, substancją chemiczną kontrolowaną przez federalne organy regulacyjne zaniepokojone powiązaniami z szeregiem problemów zdrowotnych, w tym zaburzeniami reprodukcji i rakiem.

Odkrywają jednak, jak skomplikowane jest usuwanie substancji chemicznej, która znajduje się w powłokach epoksydowych prawie każdej metalowej puszki na półkach w supermarketach i jest wprowadzana do żywności, takiej jak zupa, płynna mieszanka dla niemowląt i napoje gazowane. Jest to cel, którego osiągnięcie zajmuje lata, kosztuje miliony i okazuje się zaskakująco nieuchwytny.

Randy Hartnell, którego firma Vital Choice sprzedaje produkty skierowane do konsumentów dbających o zdrowie, w zeszłym roku przestawił się na wkładki do puszek wykonane bez BPA. Był to kosztowny ruch, który, jak sądził, odbije się na niszowym rynku, który kupuje jego dzikiego łososia w puszkach i tuńczyka o niskiej zawartości rtęci.

Jednak niedawny test Unii Konsumentów wykrył niewielkie ilości BPA w tuńczyku Vital Choice, co rodzi pytania o to, czy możliwe jest oczyszczenie dostaw żywności z wszechobecnej substancji chemicznej. Grupa konsumentów znalazła również śladowe ilości BPA w fasolce po bretońsku wyprodukowanej przez Eden Foods, jedyną inną amerykańską firmę, która twierdzi, że przeszła na puszki bez BPA.

„To, o czym słyszymy, to fakt, że te rzeczy są po prostu wszechobecne” – powiedział Hartnell, którego firma w stanie Waszyngton wydała aż 10 000 dolarów na testy laboratoryjne, próbując wskazać źródło BPA w tuńczyku w puszkach. “Czy to jest na desce do krojenia? Rękawiczki, które noszą ludzie pracujący przy rybie? Czy jest w samym tuńczyku? Nie wiemy. Próbujemy to rozgryźć.”

Wysiłki przemysłu spożywczego rozpoczęły się jeszcze zanim FDA ogłosiła w zeszłym miesiącu, że zmieniła swoje stanowisko i jest zaniepokojona bezpieczeństwem BPA, który jest używany w tysiącach towarów konsumpcyjnych, w tym płytach kompaktowych, uszczelniaczach dentystycznych oraz paragonach z kart kredytowych i bankomatów . Badania rządowe szacują, że substancja chemiczna została znaleziona w moczu ponad 90 procent populacji.

Producenci żywności zaczęli szukać alternatyw w 2008 roku, po tym, jak presja społeczna skłoniła producentów plastikowych butelek dla niemowląt do dobrowolnego pozbycia się BPA ze swoich produktów. Kilka gmin, Minnesota i Kanada zakazały BPA w butelkach dla niemowląt. Kongres rozważa projekt ustawy złożony przez senator Dianne Feinstein z Kalifornii i przedstawiciela Edwarda J. Markeya z Massachusetts, który zakazałby stosowania BPA w butelkach dla niemowląt, butelkach dla sportowców, pojemnikach na żywność wielokrotnego użytku, wkładkach do odżywek dla niemowląt i wkładki do puszek na żywność.

Ale producenci żywności twierdzą, że nie czekają na przepisy lub regulacje.

“Nie ma znaczenia, co mówi FDA. Jeśli konsumenci zdecydują, że nie chcą BPA, nie chcesz być w puszce, której konsumenci nie chcą kupować, powiedział jeden ze źródeł w dużej amerykańskiej firmie spożywczej, który mówił o anonimowości. Duże firmy spożywcze odmówiły publicznego wypowiadania się o swoich wysiłkach zmierzających do znalezienia zamiennika podszewek z BPA. „Nie mamy bezpiecznej, skutecznej alternatywy, a to nieszczęśliwe miejsce”, powiedział źródło. “Nikt nie chce o tym rozmawiać.”

Na przykład Heinz twierdzi, że w przypadku niektórych produktów przestawił się na puszki bez BPA, ale nie zidentyfikuje ich ani nie powie, jakiego zamiennika używa. General Mills, który jest właścicielem linii produktów w puszkach Progresso i Muir Glen, powiedział, że testuje puszki bez BPA, ale nie zamierza tego szczegółowo omawiać. „Jesteśmy optymistami, że bezpieczne i opłacalne alternatywy zostaną zidentyfikowane na czas” – powiedział Thomas Forsythe, rzecznik firmy.

Agencja Ochrony Środowiska ogłosiła dzienny bezpieczny limit narażenia na BPA na poziomie 50 mg na kilogram masy ciała, poziom ustalony w latach 80-tych. Rosnąca liczba recenzowanych badań naukowych w ciągu ostatniej dekady sugerowała, że ​​bardzo niskie poziomy – 8212 poniżej progu federalnego – mogą być odpowiedzialne za problemy zdrowotne. BPA jest syntetyczną wersją estrogenu, a naukowcy nie zgadzają się co do tego, czy wywołuje on trwałe efekty poprzez wywoływanie subtelnych zmian komórkowych.

John M. Rost, przewodniczący North American Metal Packaging Alliance, który reprezentuje przemysł żywności w puszkach i napojów, powiedział, że BPA jest bezpiecznie stosowany w metalowych opakowaniach żywności od dziesięcioleci. Zostały one uznane za bezpieczne przez agencje regulacyjne na całym świecie. Powiedział również, że nie było przypadku choroby przenoszonej przez żywność wynikającej z awarii opakowań metalowych, odkąd przemysł zaczął stosować BPA w swoich wyściółkach od ponad 30 lat temu.

Komercyjne zastosowania BPA eksplodowały w latach 50. XX wieku po tym, jak naukowcy odkryli jego zdolność do zwiększania trwałości i odporności na pękanie tworzyw sztucznych. W 1963 naukowcy używali go do tworzenia powłok epoksydowych do stalowych puszek, które wytrzymywały ciepło i inne ekstremalne warunki. Ponieważ podszewki z BPA wydłużały okres przydatności do spożycia konserw, nie wpływały na smak, zapobiegały zanieczyszczeniu bakteryjnemu i były stosunkowo tanie, w latach 70. stały się standardem branżowym.

FDA nie wie, które firmy używają BPA, ile używają ani jak jest stosowany, ponieważ producenci nie są zobowiązani do ujawniania tych informacji.

Niektóre firmy miały problem z ustaleniem, czy ich puszki zawierają BPA.

Michael Potter, dyrektor naczelny firmy Eden Foods, produkującej ekologiczne produkty w puszkach, zaczął pytać dostawców o wyściółkę puszek po przeczytaniu niemieckich badań na temat BPA. „Próba ustalenia, co było w wyściółce puszki, którą kupowałem, aby włożyć jedzenie, była trudnym zadaniem” – powiedział. “Nieuchronnie w końcu rozmawiasz z dużą kancelarią prawniczą w obwodnicy, która mówi, że nie masz prawa o tym wiedzieć.”

Zajęło to dwa lata, ale w 1999 roku Potter skłonił jednego dostawcę, firmę Ball Corp., do przejścia na puszkę wyłożoną oleożywicą, mieszanką oleju i żywicy wyekstrahowanej z roślin takich jak sosna.

Nowe puszki są o 14 procent droższe, około 2,2 centa za puszkę, powiedział Potter. “Wszedł on w nasze koszty i przekazaliśmy go naszym klientom” powiedział.

Ale oleożywica pogarsza się w kontakcie z kwaśną żywnością, zmuszając Eden Foods do stosowania BPA w wyściółkach do pomidorów w puszkach.Potter powiedział, że właśnie dlatego śladowe ilości BPA — jedna część na miliard— zostały wykryte przez Consumer Union w Eden Foods’ fasolka po bretońsku. Fasola została zrobiona z przecieru pomidorowego, który był przechowywany w puszce z wyściółką BPA.

EPA i FDA, które nadzorują stosowanie BPA w pojemnikach na żywność i napoje, dokonują przeglądu substancji chemicznej w świetle nowych badań. W zeszłym miesiącu FDA zapowiedziała, że ​​uruchomi przyspieszone badania w celu wyjaśnienia badań nad BPA. Zachęca również producentów do odchodzenia od chemikaliów.

Ale proces ten jest powolny, ponieważ testy muszą uwzględniać okres przydatności do spożycia od dwóch do pięciu lat w przypadku większości konserw. „Nie chcesz się dowiedzieć, że dokonałeś zmiany na podstawie danych z sześciu miesięcy, ale po 18 miesiącach podszewka się psuje i ludzie ją zjadają” – podało źródło branżowe.

Producenci plastikowych butelek znaleźli szybki i stosunkowo prosty substytut BPA, polipropylen, ale producenci konserw mają znacznie więcej problemów.

Producenci żywności twierdzą, że niektóre alternatywne wyściółki rozpadają się, skracając okres trwałości produktu. Inne wykładziny mogą nie wytrzymać wysokiej temperatury stosowanej do niektórych produktów w puszkach w celu zabicia bakterii. Jeszcze inni ingerują w smak.

Obawy konsumenckie skłoniły japońskich producentów do dobrowolnego ograniczenia stosowania BPA w latach 1998-2003. Ale ponieważ puszki były głównie używane do napojów, mogli użyć stosunkowo prostego zamiennika poliestru. Japończycy pozbyli się również zastawy stołowej zawierającej BPA używanej do szkolnych obiadów. Po zmianie japońscy naukowcy udokumentowali znaczny spadek poziomu BPA we krwi uczestników badań.

Aaron L. Brody, ekspert w dziedzinie pakowania żywności, który wykłada na University of Georgia, powiedział, że nawet jeśli kwestie zdrowotne nie są uzasadnione, “jeśli mieli ekonomiczną powłokę puszki, którą można dziś nakładać na puszki z żywnością i/lub napojami, przemysł powłok, przemysł puszkowania, zastosowałby go natychmiast, aby zdjąć tę małpę z pleców. ”


Dlaczego BPA nie został wyeliminowany

„Jednym z głównych zastosowań BPA jest wytwarzanie żywic epoksydowych, które powstają w reakcji chemicznej BPA z innymi substancjami” – zauważył dr Steve Hentges, dyrektor wykonawczy Poliwęglanu/BPA Global Group American Chemistry Council. „W gotowej żywicy epoksydowej pozostają tylko śladowe ilości resztkowego BPA, a bez BPA nie byłoby żywic epoksydowych”.

Hentges powiedział TechNewsWorld, że gdyby nie użyto podszewki z BPA, żywność w puszkach z pewnością stałaby się trująca.

„Większość puszek na żywność i napoje zawiera żywice epoksydowe, które zapewniają realne i ważne korzyści zdrowotne, zapobiegając korozji metalowej puszki i zanieczyszczeniu żywności” – wyjaśnił.

„Co więcej, powłoki z żywicy epoksydowej dobrze funkcjonują w wysokich temperaturach, co ułatwia sterylizację produktów spożywczych po początkowym zapakowaniu” – dodał Hentges. „Wysoka wydajność powłok z żywicy epoksydowej pomaga również osiągnąć długi okres trwałości produktów w puszkach”.

Misją ACC jest oczywiście „dostarczanie wartości biznesowej swoim członkom poprzez wyjątkowe wsparcie oparte na lepszych wynikach członków, wysokiej jakości badaniach naukowych, komunikacji, skutecznym udziale w procesie politycznym oraz zobowiązaniu do zrównoważonego rozwoju poprzez wkład członków w gospodarkę postęp środowiskowy i społeczny”.

Organizacja reprezentuje czołowe firmy zajmujące się chemią, która jest przedsiębiorstwem o wartości 664 miliardów dolarów i kluczowym elementem gospodarki USA.


FDA właśnie zakazała stosowania tych chemikaliów w żywności. Czy są wierzchołkiem góry lodowej?

FDA zakazała trzech toksycznych chemikaliów do pakowania żywności i rozważa zakaz siedmiu rakotwórczych środków aromatyzujących, ale zwolennicy bezpieczeństwa żywności twierdzą, że proces ten uwydatnia wady systemu.

Przeczytaj więcej o

Związane z

W poniedziałek amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) ogłosiła, że ​​cofnie zgodę na trzy substancje chemiczne używane do produkcji opakowań do żywności odpornych na tłuszcz, plamy i wodę oraz rozważy zakazanie siedmiu dodatków do żywności stosowanych zarówno w „sztucznych”, jak i „naturalnych” smaki. Chociaż wiadomości mogły zaginąć w pierwszym poświątecznym dniu powszednim, warto to zauważyć. Rodzi to znacznie większe pytania dotyczące jednej z agencji, która ma największą kontrolę nad bezpieczeństwem tego, co jemy. Oto, co musisz wiedzieć.

Rzadka odpowiedź

Zakaz, który wchodzi w życie w lutym, jest odpowiedzią na petycję złożoną w FDA przez garstkę grup zajmujących się ochroną środowiska, w tym Radę Obrony Zasobów Naturalnych (NRDC ), Grupę Roboczą ds. Środowiska (EWG) i inne. To, co sprawia, że ​​jest to znaczące, mówi Erik Olson, dyrektor programu zdrowia i środowiska w NRDC, to fakt, że „po raz pierwszy FDA faktycznie zakazała stosowania [substancji chemicznych] w oparciu o petycję” i zrobiła to „w oparciu o bezpieczeństwo Informacja."

Jednak pomimo tej niezwykłej reakcji ze strony agencji, sam zakaz może być zbyt późno, twierdzą niektórzy zwolennicy ochrony środowiska.

No-stick, brak gwarancji bezpieczeństwa

Zakazane chemikalia to wszystkie związki perfluorowane (PFC), klasa chemikaliów używanych do powlekania rzeczy takich jak pudełka po pizzy, opakowania do ciast, pojemniki na żywność na wynos, papierowe talerze i naczynia z powłoką zapobiegającą przywieraniu. Innymi słowy, są to rodzaj substancji chemicznej, którą większość z nas może spożywać, nawet o tym nie wiedząc. PFC wzbudziły obawy związane ze środowiskiem i zdrowiem człowieka, ponieważ utrzymują się przez bardzo długi czas w środowisku i zostały znalezione w dzikiej przyrodzie na całym świecie oraz u ludzi – w tym u noworodków i prawie każdego Amerykanina przetestowanego przez Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC).

W badaniach laboratoryjnych PFC powiązano z niekorzystnym wpływem na hormony, układ rozrodczy, rozwojowy, neurologiczny i odpornościowy oraz z niektórymi nowotworami. W ubiegłym roku grupa ponad 200 naukowców z 38 krajów wydała oświadczenie wyrażające zaniepokojenie tego typu chemikaliami i wzywające do wprowadzenia polityki ograniczania ich produkcji i stosowania.

W swoim ogłoszeniu w tym tygodniu FDA poinformowała, że ​​agencja podejmuje takie działania, ponieważ nie może już powiedzieć, że „nie ma wystarczającej pewności, że nie ma żadnej szkody” ze stosowania tych chemikaliów w produktach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. FDA przyznała również, że brakuje odpowiednich informacji na temat migracji chemikaliów z opakowań do samej żywności, a także informacji o toksyczności rozwojowej i reprodukcyjnej chemikaliów.

Chociaż ta szczerość ze strony agencji może być dla niektórych odświeżająca, Olson mówi, że „podkreśla obawy, jakie mamy z całym systemem, który zatwierdził chemikalia do tych zastosowań bez podstawowych danych”.

I to nie wszystko. Jak powiedział prezes EWG Ken Cook w oświadczeniu: „Przemysłowe chemikalia, które zanieczyszczają ludzką krew, najwyraźniej nie mają miejsca w opakowaniach żywności… Ale FDA zajęło ponad 10 lat, aby to rozgryźć, i zakazuje tylko trzech chemikaliów, które są już nawet nie zrobiony.

Dostosowanie importowanej żywności do tych samych standardów

Rzeczywiście, zakazane chemikalia to trzy z tak zwanych „C8” lub długołańcuchowych PFC, które agencja współpracowała z producentami, aby dobrowolnie zaprzestać około pięć lat temu. Według Society of the Plastics Industry – głównej amerykańskiej grupy handlowej przemysłu tworzyw sztucznych – substancje te nie są już tutaj produkowane do kontaktu z żywnością.

Dzisiejszy system żywnościowy jest złożony.

Zainwestuj w dziennikarstwo non-profit, które opowiada całą historię.

Jednak chociaż produkcja tych trzech chemikaliów w USA została wstrzymana, są one produkowane w Chinach i Indiach. Jak wyjaśnił dyrektor ds. polityki chemicznej Environmental Defense Fund (EDF) firmie Civil Eats, działanie FDA „zapobiega stosowaniu tych dodatków w przyszłości” oraz w opakowaniach na milionach funtów żywności importowanej do USA co roku. rok. Bez zakazu w tym tygodniu konsumenci musieliby całkowicie polegać na dobrowolnych działaniach, aby utrzymać te chemikalia poza opakowaniami żywności.

I chociaż FDA skupiła się na C8, nie jest jasne, czy chemikalia o krótszych łańcuchach, które są używane do ich zastąpienia, są w rzeczywistości bezpieczne. Te ostatnie są również trwałe dla środowiska i brakuje informacji o ich toksyczności. „Oczywiście niepokojące jest to, że istnieje wiele innych związków i nie wiemy, co jest używane”, mówi Olson.

Za smakiem

W tym samym czasie FDA ogłosiła ten zakaz, zgodziła się również rozpatrzyć petycję z podobnej grupy organizacji ekologicznych, prosząc, aby agencja zabroniła stosowania siedmiu środków aromatyzujących do żywności, które są sklasyfikowane jako substancje rakotwórcze. Nazwy substancji są w większości niejasne: benzofenon, akrylan etylu, eter eugenylometylowy, mircen, pulegon, pirydyna i styren.

Są to związki, których nie widać w żywności, ponieważ często są klasyfikowane jako „sztuczne” lub „naturalne” smaki. Ale wszystkie okazały się rakotwórcze – albo przez amerykański Narodowy Program Toksykologiczny, albo przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC) Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Wszystkie oprócz jednego są wymienione jako czynniki rakotwórcze w ramach Propozycji Kalifornii 65 .

Na papierze rakotwórcze dodatki do żywności są w tym kraju nielegalne. Ale, jak wyjaśnia Neltner z EDF: „Nie ma spojrzenia wstecz, nie ma ponownej oceny”. W rzeczywistości, jak powiedział rzecznik FDA do Civil Eats: „Nasi eksperci w danej dziedzinie monitorują literaturę naukową i podejmują działania w razie potrzeby”, ale FDA nie ma zorganizowanego programu przeglądu wcześniej zatwierdzonych dodatków do żywności lub chemikaliów mających kontakt z żywnością.

Olson z NRDC mówi, że „waliliśmy do drzwi FDA od wielu lat” o braku formalnego procesu przeglądu nowej nauki przez agencję. Kiedy FDA dokonuje przeglądu dodatków do żywności, zwykle jest to odpowiedź na petycję od grupy interesu publicznego, mówi Neltner. „Myślę, że musi istnieć system ponownej oceny”, mówi.

Według petycji złożonej przez grupy zajmujące się ochroną środowiska chemikalia te są używane do aromatyzowania lodów, słodyczy, wypieków, galaretek i napojów. Firma Civil Eats skontaktowała się z kilkoma głównymi producentami żywności, którzy są członkami Stowarzyszenia Producentów Smaków i Wyciągów (FEMA, nie mylić z Federalną Agencją Zarządzania Kryzysowego) i nie otrzymała odpowiedzi na temat stosowania tych substancji.

Ale dyrektor wykonawczy FEMA, John Cox, powiedział w oświadczeniu, że „substancje są dopuszczone do stosowania przez FDA i nie zostały zidentyfikowane jako substancje rakotwórcze przez FDA” oraz że te siedem substancji chemicznych zostało zatwierdzonych przez komitet dodatków do żywności WHO. Cox dodał również, że te chemikalia są „substancjami naturalnie występującymi” występującymi w większych ilościach w owocach, warzywach i przyprawach.

Przekażemy Ci wiadomości.

Otrzymuj cotygodniowy biuletyn Civil Eats dostarczany na Twoją skrzynkę odbiorczą.

Neltner kwestionuje to twierdzenie mówiąc, że chemikalia w petycji mogą występować naturalnie, ale nie w oczyszczonej i wytworzonej formie, która jest dodawana do przetworzonej żywności. „Czy branża faktycznie twierdzi, że styren, pirydyna i benzofenon to naturalne aromaty? Zastanawiam się, co nazywają „sztucznym” smakiem” – napisał w e-mailu.

Ponieważ wiele z tych chemikaliów jest zwykle używanych w zastrzeżonych mieszankach smakowych – tajnych recepturach przypominających formuły perfum – „jeśli jesteś konsumentem, nie ma możliwości ich uniknięcia” – mówi Olson z NRDC’s. O ile oczywiście nie chcesz spędzać czasu na przeszukiwaniu list składników pod kątem wszystkich „dodanych smaków”.

Neltner i Olson twierdzą, że obawy dotyczące wszystkich tych chemikaliów – dodatków smakowych i dodatków do opakowań żywności – podkreślają większe problemy ogólnoustrojowe w FDA. Firmy spożywcze mogą swobodnie używać ogromnej liczby tych chemikaliów bez specjalnego zezwolenia agencji, pomimo ogromnych luk w danych dotyczących toksyczności w odniesieniu do tysięcy stosowanych dodatków do żywności i chemikaliów mających kontakt z żywnością. Weź przykład z tych siedmiu aromatów spożywczych. Jak wyjaśnił Neltner, FDA zatwierdziła te substancje w 1964 roku, zanim miała dowody, że są rakotwórcze, i od tego czasu agencja nie dokonała ponownej oceny swoich decyzji.

„FDA ma tak ograniczone zasoby, że rzadko spogląda wstecz na stare decyzje, nawet gdy jej siostrzana agencja, National Toxicology Program, pokazuje, że powodują one szkody” – zauważył Neltner. „Kiedy patrzy wstecz, zwykle jest to wynikiem petycji złożonych przez społeczność interesu publicznego”.

FDA przyjmuje publiczne komentarze na temat petycji dotyczącej aromatu żywności do 4 marca 2016 r.

Elizabeth Grossman była starszym reporterem ds. żywności obywatelskiej w latach 2014-2017, gdzie skupiała się na kwestiach środowiskowych i naukowych. Jest autorką W pogoni za cząsteczkami, Śmieci zaawansowanych technologii, Dział wodny i inne książki. Jej prace ukazały się w różnych publikacjach, m.in. National Geographic News, Opiekun, Przechwytywanie, Amerykański naukowiec, Perspektywy zdrowia środowiskowego, Yale e360, Ensia, Wiadomości o wysokim kraju, Washington PostSalon, Naród, oraz Matka Jones. Zmarła w lipcu 2017 roku, pozostawiając po sobie spuściznę poświęcenia swojej misji dziennikarskiej, która wspiera i chroni ludzi i planetę. Czytaj więcej >

Podoba Ci się historia? Dołącz do rozmowy.

Zostaw komentarz Anuluj odpowiedź

Ta strona korzysta z Akismet w celu zmniejszenia ilości spamu. Dowiedz się, jak przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Niezależnie od tego, czy jest to substancja chemiczna, lek czy opakowanie, jeśli zawiera FLUOR lub FLOX, zawiera fluor/fluor, to samo co w naszej wodzie i produktach dentystycznych. i NIE powinieneś go używać, ponieważ jest to trucizna.

„Fluor jest trucizną enzymatyczną, tej samej klasy co cyjanek, szczawian lub azydek. Jest zdolny do bardzo szerokiego zakresu szkodliwych skutków, nawet w niskich dawkach”. - James B. Patrick, Ph.D., oświadczenie Narodowego Instytutu Zdrowia dla Kongresu (1982)

„Dowody na to, że fluor jest bardziej szkodliwy niż korzystny, są teraz przytłaczające… fluor może niszczyć nasze kości, zęby i ogólny stan zdrowia”. - Dr Hardy Limeback BSc, PhD, DDS, były prezes Canadian Association of Dental Research, 2006 panelista NRC (2007)


Zawartość

Termin substancja zaburzająca gospodarkę hormonalną została ukuta w Centrum Konferencyjnym Wingspread w Wisconsin w 1991 roku. Jedną z wczesnych prac poświęconych temu zjawisku był Theo Colborn z 1993 roku. skutki narażenia podczas rozwoju są często trwałe. Chociaż niektórzy kwestionują zaburzenia endokrynologiczne, [15] sesje robocze w latach 1992-1999 przyniosły konsensus wśród naukowców na temat zagrożeń ze strony substancji zaburzających gospodarkę hormonalną, szczególnie u dzikich zwierząt, a także u ludzi. [16] [17] [18] [19] [20]

Towarzystwo Endokrynologiczne opublikowało oświadczenie naukowe opisujące mechanizmy i wpływ substancji zaburzających gospodarkę hormonalną na „rozmnażanie mężczyzn i kobiet, rozwój piersi i raka, raka prostaty, neuroendokrynologię, tarczycę, metabolizm i otyłość oraz endokrynologię sercowo-naczyniową” i pokazujące, jak zbiegają się badania eksperymentalne i epidemiologiczne z obserwacjami klinicznymi u ludzi „w celu powiązania substancji chemicznych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego (EDC) jako istotnej troski o zdrowie publiczne”. W oświadczeniu zauważono, że trudno jest wykazać, że substancje zaburzające gospodarkę hormonalną powodują choroby u ludzi, i zalecano przestrzeganie zasady ostrożności. [21] Jednoczesne oświadczenie wyraża obawy dotyczące polityki. [22]

Związki zaburzające gospodarkę hormonalną obejmują różne klasy chemiczne, w tym leki, pestycydy, związki stosowane w przemyśle tworzyw sztucznych i produktach konsumpcyjnych, przemysłowe produkty uboczne i zanieczyszczenia, a nawet niektóre naturalnie wytwarzane chemikalia botaniczne. Niektóre są wszechobecne i szeroko rozproszone w środowisku i mogą ulegać bioakumulacji. Niektóre z nich są trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (POP) i mogą być przenoszone na duże odległości przez granice państw i zostały znalezione praktycznie we wszystkich regionach świata, a ze względu na warunki pogodowe i niskie temperatury mogą nawet koncentrować się w pobliżu bieguna północnego. [23] Inne ulegają szybkiej degradacji w środowisku lub ciele ludzkim lub mogą być obecne tylko przez krótki czas. [24] Skutki zdrowotne przypisywane związkom zaburzającym gospodarkę hormonalną obejmują szereg problemów reprodukcyjnych (obniżona płodność, nieprawidłowości w męskim i żeńskim układzie rozrodczym oraz wypaczony stosunek płci męskiej do żeńskiej, utrata płodu, problemy menstruacyjne [25]) wczesne zmiany poziomu hormonów problemy z mózgiem i zachowaniem w okresie dojrzewania upośledzają funkcje odpornościowe i różne nowotwory. [26]

Przykładem konsekwencji narażenia rozwijających się zwierząt, w tym ludzi, na środki hormonalnie czynne jest przypadek leku dietylostilbestrolu (DES), niesteroidowego estrogenu, a nie substancji zanieczyszczającej środowisko. Przed wprowadzeniem zakazu na początku lat 70. lekarze przepisali DES aż pięciu milionom ciężarnych kobiet w celu zablokowania spontanicznej aborcji, pozarejestracyjnego stosowania tego leku przed 1947 r. Po przejściu przez dzieci dojrzewania odkryto, że DES wpływa na rozwój układu rozrodczego i spowodował raka pochwy. Związek sagi DES z ryzykiem narażenia na czynniki zaburzające gospodarkę hormonalną jest wątpliwy, ponieważ dawki te są znacznie wyższe u tych osób niż u tych z powodu narażenia środowiskowego. [27]

Życie wodne poddane działaniu czynników zaburzających gospodarkę hormonalną w ściekach miejskich doświadczyło obniżonego poziomu serotoniny i zwiększonej feminizacji. [28]

W 2013 roku WHO i Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska opublikowały badanie, najbardziej kompleksowy raport na temat EDC, wzywając do dalszych badań, aby w pełni zrozumieć związki między EDC a zagrożeniami dla zdrowia ludzi i zwierząt. Zespół wskazał na duże luki w wiedzy i wezwał do dalszych badań, aby uzyskać pełniejszy obraz wpływu substancji zaburzających gospodarkę hormonalną na zdrowie i środowisko. Aby poprawić globalną wiedzę, zespół zalecił:

  • Testowanie: znane EDC to tylko „wierzchołek góry lodowej” i potrzebne są bardziej kompleksowe metody testowania, aby zidentyfikować inne możliwe substancje zaburzające gospodarkę hormonalną, ich źródła i drogi narażenia.
  • Badania: potrzeba więcej dowodów naukowych, aby określić wpływ mieszanin EDC na ludzi i dziką przyrodę (głównie z przemysłowych produktów ubocznych), na które ludzie i dzika przyroda są w coraz większym stopniu narażeni.
  • Sprawozdawczość: wiele źródeł EDC jest nieznanych z powodu niewystarczającej sprawozdawczości i informacji na temat substancji chemicznych w produktach, materiałach i towarach.
  • Współpraca: większa wymiana danych między naukowcami i między krajami może wypełnić luki w danych, głównie w krajach rozwijających się i gospodarkach wschodzących.[29]

Układy hormonalne występują u większości odmian zwierząt. Układ hormonalny składa się z gruczołów wydzielających hormony oraz receptorów, które wykrywają hormony i na nie reagują.

Hormony przemieszczają się po całym ciele i działają jako przekaźniki chemiczne. Hormony łączą się z komórkami, które zawierają pasujące receptory w lub na ich powierzchni. Hormon wiąże się z receptorem, podobnie jak klucz pasowałby do zamka.Układ hormonalny reguluje regulacje poprzez wolniejsze procesy wewnętrzne, wykorzystując hormony jako przekaźniki. Układ hormonalny wydziela hormony w odpowiedzi na bodźce środowiskowe oraz w celu koordynowania zmian rozwojowych i reprodukcyjnych. Zmiany wprowadzone przez układ hormonalny są biochemiczne, zmieniając chemię wewnętrzną i zewnętrzną komórki, aby wywołać długofalową zmianę w organizmie. Systemy te współpracują ze sobą, aby utrzymać prawidłowe funkcjonowanie organizmu przez cały cykl życia. Sterydy płciowe, takie jak estrogeny i androgeny, a także hormony tarczycy, podlegają regulacji zwrotnej, która ogranicza wrażliwość tych gruczołów.

Hormony działają w bardzo małych dawkach (zakres części na miliard). Zakłócenia endokrynologiczne mogą zatem również wystąpić w wyniku ekspozycji na niskie dawki hormonów egzogennych lub hormonalnie czynnych substancji chemicznych, takich jak bisfenol A. Te związki chemiczne mogą wiązać się z receptorami innych procesów, w których pośredniczą hormony. [30] Ponadto, ponieważ hormony endogenne są już obecne w organizmie w biologicznie czynnych stężeniach, dodatkowa ekspozycja na stosunkowo niewielkie ilości egzogennych substancji hormonalnie czynnych może zaburzyć prawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego organizmu. Zatem czynnik zaburzający gospodarkę hormonalną może wywoływać niepożądane skutki w znacznie niższych dawkach niż toksyczność, działając poprzez inny mechanizm.

Czas ekspozycji jest również krytyczny. Najbardziej krytyczne etapy rozwoju zachodzą w macicy, gdzie zapłodnione jajo dzieli się, szybko rozwijając każdą strukturę w pełni ukształtowanego dziecka, w tym większość okablowania w mózgu. Zakłócanie komunikacji hormonalnej w macicy może mieć głęboki wpływ zarówno na strukturę, jak i na rozwój mózgu. W zależności od etapu rozwoju rozrodczego, zakłócenia sygnalizacji hormonalnej mogą skutkować nieodwracalnymi skutkami nieobserwowanymi u dorosłych narażonych na tę samą dawkę przez taki sam czas. [31] [32] [33] Eksperymenty ze zwierzętami zidentyfikowały krytyczne punkty czasowe rozwoju w macicy i dni po urodzeniu, kiedy ekspozycja na chemikalia, które zakłócają lub naśladują hormony, mają niekorzystne skutki, które utrzymują się w wieku dorosłym. [32] [34] [35] [36] Zaburzenie czynności tarczycy we wczesnym okresie rozwoju może być przyczyną nieprawidłowego rozwoju płciowego zarówno u mężczyzn [37], jak i kobiet [38] wczesnego upośledzenia rozwoju motorycznego [39] i trudności w uczeniu się. [40]

Prowadzone są badania nad kulturami komórkowymi, zwierzętami laboratoryjnymi, dziką przyrodą i przypadkowo wystawionymi na działanie ludzi, które pokazują, że chemikalia środowiskowe powodują szeroki zakres efektów reprodukcyjnych, rozwojowych, wzrostu i zachowania, a więc chociaż „zakłócenia endokrynologiczne u ludzi przez substancje zanieczyszczające pozostają w dużej mierze nieudowodnione , podstawowa nauka jest solidna, a potencjał takich efektów jest realny”. [41] Chociaż badano związki o działaniu estrogennym, androgennym, antyandrogennym i przeciwtarczycowym, mniej wiadomo o interakcjach z innymi hormonami.

Powiązania między narażeniem na chemikalia a skutkami zdrowotnymi są dość złożone. Trudno jest ostatecznie powiązać konkretną substancję chemiczną z konkretnym efektem zdrowotnym, a narażeni dorośli mogą nie wykazywać żadnych skutków ubocznych. Jednak płody i embriony, których wzrost i rozwój są ściśle kontrolowane przez układ hormonalny, są bardziej podatne na ekspozycję i mogą cierpieć na jawne lub subtelne przez całe życie zdrowie i/lub nieprawidłowości reprodukcyjne. [42] Ekspozycja przedurodzeniowa w niektórych przypadkach może prowadzić do trwałych zmian i chorób dorosłych. [43]

Niektórzy w środowisku naukowym obawiają się, że narażenie na czynniki zaburzające gospodarkę hormonalną w macicy lub we wczesnym okresie życia może być związane z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym obniżonym IQ, ADHD i autyzmem. [44] Niektóre nowotwory i nieprawidłowości macicy u kobiet są związane z ekspozycją na dietylostilbestrol (DES) w macicy z powodu DES stosowanego jako leczenie medyczne.

W innym przypadku ftalany w moczu ciężarnych kobiet wiązały się z subtelnymi, ale specyficznymi zmianami narządów płciowych u ich dzieci płci męskiej – krótszą, bardziej kobiecą odległością odbytowo-płciową i związanym z tym niepełnym zejściem jąder oraz mniejszą moszną i penisem. [45] Nauka stojąca za tym badaniem została zakwestionowana przez konsultantów przemysłu ftalowego. [46] Według stanu na czerwiec 2008 r. istnieje tylko pięć badań dotyczących odległości odbytowo-płciowej u ludzi [47], a jeden badacz stwierdził: „Czy pomiary AGD u ludzi odnoszą się do klinicznie ważnych wyników, pozostaje jednak do ustalenia, podobnie jak ich użyteczność jako miara działania androgenów w badaniach epidemiologicznych." [48]

Chociaż fakt istnienia różnic chemicznych między substancjami zaburzającymi gospodarkę hormonalną a hormonami endogennymi był czasem przytaczany jako argument przemawiający za tym, że substancje zaburzające gospodarkę hormonalną wpływają tylko na niektóre (nie wszystkie) cechy, na które wpływają hormony, badania toksykologiczne pokazują, że wiele skutków substancje zakłócające skupiają się na aspektach efektów hormonalnych, które sprawiają, że jeden hormon reguluje produkcję i/lub degradację własnych hormonów organizmu. Te efekty regulacyjne są ze sobą powiązane, tak że hormon, na który ma wpływ inny hormon, z kolei wpływa na poziomy wielu innych hormonów wytwarzanych przez sam organizm, nie pozostawiając hormonów endogennych ani cech, na które wpływają, nie wpływających na czynniki zaburzające gospodarkę hormonalną. [49] [50] Substancje zaburzające gospodarkę hormonalną mają potencjał do naśladowania lub antagonizowania naturalnych hormonów, te substancje chemiczne mogą wywierać swoje działanie poprzez interakcję z receptorami jądrowymi, receptorem węglowodorów arylowych lub receptorami związanymi z błoną. [51] [52]

Uważa się, że większość substancji toksycznych, w tym zaburzających gospodarkę hormonalną, przebiega zgodnie z krzywą odpowiedzi na dawkę w kształcie litery U. [53] Oznacza to, że bardzo niskie i bardzo wysokie poziomy mają więcej skutków niż średni poziom narażenia na toksyny. [54] Efekty zaburzające gospodarkę hormonalną zaobserwowano u zwierząt narażonych na odpowiednie dla środowiska poziomy niektórych chemikaliów. Na przykład powszechny środek zmniejszający palność, BDE-47, działa na układ rozrodczy i tarczycę samic szczurów w dawkach rzędu tych, na które narażeni są ludzie. [55] Niskie stężenia substancji zaburzających gospodarkę hormonalną mogą również mieć działanie synergistyczne u płazów, ale nie jest jasne, czy jest to efekt pośredniczony przez układ hormonalny. [56]

Krytycy argumentowali, że dane sugerują, że ilość chemikaliów w środowisku jest zbyt mała, aby wywołać efekt. W zgodnej opinii Inicjatywy ds. Niepełnosprawnych Uczenia i Rozwoju Argumentowano, że „skutków bardzo niskich dawek substancji zaburzających gospodarkę hormonalną nie można przewidzieć na podstawie badań wysokich dawek, co jest sprzeczne ze standardową zasadą toksykologii „dawka czyni truciznę”. Nietradycyjne krzywe dawka-odpowiedź są określane jako niemonotoniczne krzywe odpowiedzi na dawkę”. [44]

Zastrzeżenie dotyczące dawkowania można również przezwyciężyć, jeśli niskie stężenia różnych substancji zaburzających gospodarkę hormonalną działają synergistycznie. [57] Artykuł ten został opublikowany w Science w czerwcu 1996 roku i był jednym z powodów uchwalenia Ustawy o Ochronie Jakości Żywności z 1996 roku. oryginalny artykuł został wycofany [60], a Arnold stwierdził, że dopuścił się wykroczenia naukowego przez Biuro ds. Uczciwości Badań w Stanach Zjednoczonych. [12]

Twierdzono, że tamoksyfen i niektóre ftalany mają zasadniczo odmienny (i szkodliwy) wpływ na organizm przy niskich dawkach niż przy wysokich dawkach. [61]

Żywność jest głównym mechanizmem, przez który ludzie są narażeni na zanieczyszczenia. Uważa się, że dieta odpowiada za do 90% obciążenia organizmu przez PCB i DDT. [62] W badaniu 32 różnych popularnych produktów spożywczych z trzech sklepów spożywczych w Dallas stwierdzono, że ryby i inne produkty pochodzenia zwierzęcego są skażone PBDE. [63] Ponieważ związki te są rozpuszczalne w tłuszczach, jest prawdopodobne, że gromadzą się one ze środowiska w tkance tłuszczowej spożywanych przez nas zwierząt. Niektórzy podejrzewają, że spożywanie ryb jest głównym źródłem wielu zanieczyszczeń środowiskowych. Rzeczywiście wykazano, że zarówno dziki, jak i hodowlany łosoś z całego świata zawiera różnorodne związki organiczne wytworzone przez człowieka. [64]

Wraz ze wzrostem ilości artykułów gospodarstwa domowego zawierających zanieczyszczenia oraz spadkiem jakości wentylacji budynków, powietrze wewnętrzne stało się istotnym źródłem narażenia na zanieczyszczenia. [65] Mieszkańcy mieszkający w domach z drewnianymi podłogami wykończonymi w latach 60. za pomocą wykończeń na bazie PCB mają znacznie większe obciążenie ciała niż populacja ogólna. [66] Badanie kurzu domowego i kłaczków z suszarni w 16 domach wykazało wysoki poziom wszystkich 22 różnych kongenerów PBDE zbadanych we wszystkich próbkach. [67] Ostatnie badania sugerują, że zanieczyszczony kurz domowy, a nie żywność, może być głównym źródłem PBDE w naszych ciałach. [68] [69] W jednym z badań oszacowano, że spożycie kurzu domowego stanowi do 82% naszego obciążenia organizmu PBDE. [70]

Wykazano, że zanieczyszczony kurz domowy jest głównym źródłem ołowiu w ciałach małych dzieci. [71] Może się zdarzyć, że niemowlęta i małe dzieci połykają więcej skażonego kurzu domowego niż dorośli, z którymi żyją, a zatem mają znacznie wyższy poziom zanieczyszczeń w swoich organizmach.

Kolejnym potencjalnym źródłem narażenia na substancje zaburzające gospodarkę hormonalną są towary konsumpcyjne. Przeprowadzono analizę składu 42 domowych środków czystości i higieny osobistej w porównaniu z 43 produktami „bez chemii”. Produkty zawierały 55 różnych związków chemicznych: 50 znaleziono w 42 konwencjonalnych próbkach reprezentujących 170 rodzajów produktów, a 41 wykryto w 43 „wolnych od chemikaliów” próbkach reprezentujących 39 rodzajów produktów. Parabeny, klasa substancji chemicznych, które są związane z problemami z układem rozrodczym, wykryto w siedmiu „wolnych od chemikaliów” produktach, w tym w trzech filtrach przeciwsłonecznych, które nie zawierały parabenów na etykiecie. Stwierdzono, że produkty winylowe, takie jak zasłony prysznicowe, zawierają ponad 10% wagowych związku DEHP, który, gdy jest obecny w kurzu, kojarzy się z astmą i świszczącym oddechem u dzieci. Ryzyko narażenia na EDC wzrasta, gdy produkty, zarówno konwencjonalne, jak i „niezawierające chemikaliów”, są stosowane łącznie. „Gdyby konsument używał alternatywnego środka do czyszczenia powierzchni, środka do czyszczenia wanien i płytek, detergentu do prania, mydła w kostce, szamponu i odżywki, środka do mycia twarzy i balsamu oraz pasty do zębów, byłby potencjalnie narażony na co najmniej 19 związków: 2 parabeny, 3 ftalany, MEA, DEA, 5 alkilofenoli i 7 zapachów." [72]

Analiza substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego u menonickich kobiet Starego Porządku w połowie ciąży wykazała, że ​​mają one znacznie niższy poziom w swoich organizmach niż w populacji ogólnej. Menonici jedzą głównie świeżą, nieprzetworzoną żywność, uprawiają ziemię bez pestycydów i nie stosują żadnych kosmetyków lub środków higieny osobistej. Jedna kobieta, która zgłosiła stosowanie lakieru do włosów i perfum, miała wysoki poziom ftalanu monoetylu, podczas gdy pozostałe kobiety miały poziom poniżej wykrywalności. Trzy kobiety, które zgłosiły obecność w samochodzie lub ciężarówce w ciągu 48 godzin od oddania próbki moczu, miały wyższy poziom ftalanu dietyloheksylu, który znajduje się w polichlorku winylu i jest stosowany we wnętrzach samochodów. [73]

Dodatki dodawane do tworzyw sztucznych podczas produkcji mogą przedostawać się do środowiska po wyrzuceniu elementu z tworzywa sztucznego. Dodatki zawarte w mikroplastiku w oceanie przedostają się do wody oceanicznej, a tworzywa sztuczne na wysypiskach mogą przedostawać się do gleby, a następnie do wód gruntowych. [74]

Wszyscy ludzie są w codziennym życiu narażeni na działanie substancji chemicznych o działaniu estrogennym, ponieważ substancje chemiczne zaburzające gospodarkę hormonalną znajdują się w małych dawkach w tysiącach produktów. Substancje chemiczne powszechnie wykrywane u ludzi obejmują DDT, polichlorowane bifenyle (PCB), bisfenol A (BPA), polibromowane etery difenylowe (PBDE) i różne ftalany. [75] W rzeczywistości prawie wszystkie produkty z tworzyw sztucznych, w tym te reklamowane jako „wolne od BPA”, wymywają chemikalia zaburzające gospodarkę hormonalną. [76] W badaniu z 2011 r. stwierdzono, że niektóre produkty „wolne od BPA” uwalniają więcej substancji chemicznych o aktywności hormonalnej niż produkty zawierające BPA. [77] [78] Innymi formami substancji zaburzających gospodarkę hormonalną są fitoestrogeny (hormony roślinne). [79]

Ksenoestrogeny Edytuj

Ksenoestrogeny to rodzaj ksenohormonu imitującego estrogen. Do syntetycznych ksenoestrogenów należą szeroko stosowane w przemyśle związki, takie jak PCB, BPA i ftalany, które mają działanie estrogenne na organizm żywy.

Alkilofenole Edytuj

Alkilofenole to ksenoestrogeny. [80] Unia Europejska wprowadziła ograniczenia sprzedaży i stosowania w niektórych zastosowaniach, w których stosuje się nonylofenole ze względu na ich rzekomą „toksyczność, trwałość i zdolność do bioakumulacji”, ale Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) przyjęła wolniejsze podejście aby upewnić się, że działanie opiera się na „zdrowej nauce”. [81]

Alkilofenole o długim łańcuchu są szeroko stosowane jako prekursory detergentów, jako dodatki do paliw i smarów, polimery oraz jako składniki żywic fenolowych. Związki te są również stosowane jako chemikalia budulcowe, które są również wykorzystywane do wytwarzania zapachów, termoplastycznych elastomerów, przeciwutleniaczy, chemikaliów z pól naftowych i materiałów ognioodpornych. Dzięki dalszemu stosowaniu w produkcji żywic alkilofenolowych, alkilofenole znajdują się również w oponach, klejach, powłokach, papierach samokopiujących bez węgla i wysokowydajnych produktach gumowych. Stosowane są w przemyśle od ponad 40 lat.

Niektóre alkilofenole są produktami rozkładu niejonowych detergentów. Nonylofenol jest uważany za środek zaburzający gospodarkę hormonalną niskiego poziomu ze względu na jego tendencję do naśladowania estrogenu. [82] [83]

Bisfenol A (BPA) Edytuj

Bisfenol A jest powszechnie spotykany w plastikowych butelkach, plastikowych pojemnikach na żywność, materiałach dentystycznych oraz wyściółkach metalowych puszek na żywność i odżywki dla niemowląt. Kolejna ekspozycja pochodzi z papieru paragonowego powszechnie używanego w sklepach spożywczych i restauracjach, ponieważ dziś papier jest powszechnie powlekany glinką zawierającą BPA do celów drukarskich. [84]

BPA jest znanym czynnikiem zaburzającym gospodarkę hormonalną, a liczne badania wykazały, że zwierzęta laboratoryjne wystawione na jego niski poziom mają podwyższone wskaźniki cukrzycy, raka piersi i prostaty, zmniejszoną liczbę plemników, problemy z reprodukcją, wczesne dojrzewanie płciowe, otyłość i problemy neurologiczne. [85] [86] [87] [88] Wczesne stadia rozwojowe wydają się być okresem największej wrażliwości na jego działanie, a niektóre badania wiązały narażenie prenatalne z późniejszymi trudnościami fizycznymi i neurologicznymi. [89] Organy regulacyjne określiły poziomy bezpieczeństwa dla ludzi, ale te poziomy bezpieczeństwa są obecnie kwestionowane lub poddawane przeglądowi w wyniku nowych badań naukowych. [90] [91] Przekrojowe badanie z 2011 roku, w którym zbadano liczbę chemikaliów, na które narażone są kobiety w ciąży w USA, wykazało BPA u 96% kobiet. [92] W 2010 roku panel ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia zalecił brak nowych przepisów ograniczających lub zakazujących stosowania bisfenolu A, stwierdzając, że „wszczęcie działań w zakresie zdrowia publicznego byłoby przedwczesne”. [93]

W sierpniu 2008 r. amerykańska FDA wydała projekt ponownej oceny, potwierdzając swoją początkową opinię, że w oparciu o dowody naukowe jest bezpieczny. [94] Jednak w październiku 2008 roku Doradcza Rada Naukowa FDA stwierdziła, że ​​ocena Agencji była „wadliwa” i nie dowiodła, że ​​substancja chemiczna jest bezpieczna dla niemowląt karmionych mieszanką. [95] W styczniu 2010 r. FDA wydała raport wskazujący, że ze względu na wyniki ostatnich badań, w których zastosowano nowatorskie podejścia do testowania subtelnych efektów, zarówno Narodowy Program Toksykologii w Narodowych Instytutach Zdrowia, jak i FDA mają pewien poziom obawy dotyczące możliwego wpływu BPA na mózg i zachowanie płodów, niemowląt i młodszych dzieci. [96] W 2012 roku FDA zakazała stosowania BPA w butelkach dla niemowląt, jednak Environmental Working Group nazwała zakaz „czysto kosmetycznym”. W oświadczeniu powiedzieli: „Jeśli agencja naprawdę chce zapobiec narażeniu ludzi na tę toksyczną substancję chemiczną związaną z różnymi poważnymi i przewlekłymi schorzeniami, powinna zakazać jej stosowania w puszkach odżywek dla niemowląt, żywności i napojach”. Rada Obrony nazwała ten ruch nieodpowiednim, mówiąc, że FDA musi zakazać BPA we wszystkich opakowaniach żywności.[97] W oświadczeniu rzecznik FDA powiedział, że działanie agencji nie było oparte na obawach dotyczących bezpieczeństwa i że „agencja nadal wspiera bezpieczeństwo BPA do stosowania w produktach, które przechowują żywność." [98]

Program zainicjowany przez NIEHS, NTP i amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (o nazwie CLARITY-BPA) nie wykazał wpływu przewlekłego narażenia na BPA na szczury [99], a FDA uważa obecnie zatwierdzone zastosowania BPA za bezpieczne dla konsumentów. [100]

Bisfenol S (BPS) i Bisfenol F (BPF) Edytuj

Bisfenol S i Bisfenol F są analogami bisfenolu A. Są powszechnie spotykane w paragonach termicznych, tworzywach sztucznych i kurzu domowym.

Ślady BPS znaleziono również w produktach do higieny osobistej. [101] Obecnie jest częściej używany z powodu zakazu BPA. BPS jest używany zamiast BPA w pozycjach „bez BPA”. Wykazano jednak, że BPS i BPF są tak samo zaburzającymi gospodarkę hormonalną jak BPA. [102] [103]

Edytuj DDT

Dichlorodifenylotrichloroetan (DDT) został po raz pierwszy użyty jako pestycyd przeciwko stonce ziemniaczanej na uprawach od 1936 roku. muchy domowe, które przenoszą te choroby. Przed II wojną światową do zwalczania tych owadów i chorób, które mogą rozprzestrzeniać, stosowano pyretrum, ekstrakt z kwiatu pochodzącego z Japonii. Podczas II wojny światowej Japonia przestała eksportować złocienie, zmuszając do poszukiwania alternatywy. Obawiając się wybuchu epidemii tyfusu, każdy brytyjski i amerykański żołnierz otrzymał DDT, który używał go do rutynowego odkurzania łóżek, namiotów i baraków na całym świecie.

DDT został dopuszczony do powszechnego użytku niewojskowego po zakończeniu wojny. [104] Zaczęto go stosować na całym świecie, aby zwiększyć plony monokultury, które były zagrożone inwazją szkodników i ograniczyć rozprzestrzenianie się malarii, która miała wysoką śmiertelność w wielu częściach świata. Jego stosowanie do celów rolniczych zostało od tego czasu zabronione przez ustawodawstwo krajowe większości krajów, podczas gdy jego stosowanie jako środka zwalczającego wektory malarii jest dozwolone, jak wyraźnie określono w Konwencji Sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych [105]

Już w 1946 roku w środowisku zaobserwowano szkodliwy wpływ DDT na ptaki, pożyteczne owady, ryby i bezkręgowce morskie. Najbardziej niesławny przykład tych efektów zaobserwowano w skorupkach jaj dużych ptaków drapieżnych, które nie były wystarczająco grube, aby utrzymać siedzącego na nich dorosłego ptaka. [106] Dalsze badania wykazały, że DDT w wysokich stężeniach u drapieżników na całym świecie jest wynikiem biomagnifikacji w łańcuchu pokarmowym. [107] Dwadzieścia lat po jego powszechnym użyciu znaleziono DDT uwięzione w próbkach lodu pobranych z antarktycznego śniegu, co sugeruje, że wiatr i woda są kolejnymi środkami transportu środowiska. [108] Ostatnie badania pokazują historyczny zapis osadzania się DDT na odległych lodowcach w Himalajach. [109]

Ponad sześćdziesiąt lat temu, kiedy biolodzy zaczęli badać wpływ DDT na zwierzęta laboratoryjne, odkryto, że DDT zakłóca rozwój rozrodczy. [110] [111] Ostatnie badania sugerują, że DDT może hamować prawidłowy rozwój żeńskich narządów rozrodczych, co niekorzystnie wpływa na reprodukcję do dojrzałości. [112] Dodatkowe badania sugerują, że znaczny spadek płodności u dorosłych mężczyzn może być spowodowany ekspozycją na DDT. [113] Ostatnio zasugerowano, że narażenie na DDT w macicy może zwiększać ryzyko dziecięcej otyłości. [114] DDT jest nadal stosowany jako insektycyd przeciw malarii w Afryce i niektórych częściach Azji Południowo-Wschodniej w ograniczonych ilościach.

Polichlorowane bifenyle Edytuj

Polichlorowane bifenyle (PCB) to klasa związków chlorowanych stosowanych jako przemysłowe chłodziwa i smary. PCB powstają w wyniku ogrzewania benzenu, produktu ubocznego rafinacji benzyny, z chlorem. [115] Zostały one po raz pierwszy wyprodukowane komercyjnie przez Swann Chemical Company w 1927. [116] W 1933, skutki zdrowotne bezpośredniej ekspozycji na PCB zaobserwowano u tych, którzy pracowali z chemikaliami w zakładzie produkcyjnym w Alabamie. W 1935 roku Monsanto przejęło firmę, przejmując produkcję w USA i licencjonując technologię produkcji PCB na arenie międzynarodowej.

General Electric była jedną z największych amerykańskich firm, które włączały PCB do produkowanych urządzeń. [116] W latach 1952-1977, nowojorski zakład GE zrzucił ponad 500 000 funtów odpadów PCB do rzeki Hudson. PCB zostały po raz pierwszy odkryte w środowisku z dala od zastosowań przemysłowych przez naukowców ze Szwecji badających DDT. [117]

Skutki ostrego narażenia na PCB były dobrze znane w firmach, które stosowały preparat PCB firmy Monsanto, które widziały skutki dla swoich pracowników, którzy mieli z nim regularny kontakt. Bezpośredni kontakt ze skórą powoduje ciężki stan podobny do trądziku zwany trądzikiem chlorowym. [118] Ekspozycja zwiększa ryzyko raka skóry, [119] raka wątroby, [120] i raka mózgu. [119] [121] Monsanto przez lata próbowało bagatelizować problemy zdrowotne związane z narażeniem na PCB w celu kontynuowania sprzedaży. [122]

Szkodliwe skutki zdrowotne narażenia ludzi na PCB stały się niezaprzeczalne, gdy dwa oddzielne przypadki skażonego oleju spożywczego zatruły tysiące mieszkańców Japonii (choroba Yusho, 1968) i Tajwanu (choroba Yu-cheng, 1979), [123] prowadząc do światowego zakazu w sprawie stosowania PCB w 1977. Ostatnie badania pokazują, że zakłócenia endokrynologiczne niektórych kongenerów PCB są toksyczne dla wątroby i tarczycy [124] zwiększają otyłość dziecięcą u dzieci narażonych w okresie prenatalnym [114] i mogą zwiększać ryzyko rozwoju cukrzycy. [125] [126]

PCB w środowisku mogą być również związane z problemami z reprodukcją i bezpłodnością dzikich zwierząt. Na Alasce uważa się, że mogą przyczyniać się do wad rozrodu, bezpłodności i wad rozwojowych poroża u niektórych populacji jeleni. Spadki populacji wydr i lwów morskich mogą być również częściowo spowodowane ich narażeniem na PCB, insektycyd DDT i inne trwałe zanieczyszczenia organiczne. Zakazy i ograniczenia dotyczące używania EDC są związane ze zmniejszeniem problemów zdrowotnych i odbudową niektórych populacji dzikich zwierząt. [127]

Polibromowane etery difenylowe Edytuj

Polibromowane etery difenylowe (PBDE) to klasa związków występujących w środkach zmniejszających palność stosowanych w plastikowych obudowach telewizorów i komputerów, elektronice, dywanach, oświetleniu, pościeli, odzieży, elementach samochodowych, poduszkach piankowych i innych tekstyliach. Potencjalny problem zdrowotny: PBDE są strukturalnie bardzo podobne do polichlorowanych bifenyli (PCB) i mają podobne działanie neurotoksyczne. [128] Badania skorelowały fluorowcowane węglowodory, takie jak PCB, z neurotoksycznością. [124] PBDE mają podobną strukturę chemiczną do PCB i sugerowano, że PBDE działają według tego samego mechanizmu, co PCB. [124]

W latach 30. i 40. przemysł tworzyw sztucznych opracował technologie tworzenia różnorodnych tworzyw sztucznych o szerokim zastosowaniu. [129] Gdy rozpoczęła się II wojna światowa, wojsko amerykańskie użyło tych nowych materiałów z tworzyw sztucznych do ulepszenia broni, ochrony sprzętu i zastąpienia ciężkich komponentów w samolotach i pojazdach. [129] Po II wojnie światowej producenci dostrzegli potencjał, jaki tworzywa sztuczne mogą mieć w wielu gałęziach przemysłu, a tworzywa sztuczne zostały włączone do nowych projektów produktów konsumenckich. Tworzywa sztuczne zaczęły zastępować drewno i metal również w istniejących produktach, a dziś tworzywa sztuczne są najczęściej używanymi materiałami produkcyjnymi. [129]

W latach sześćdziesiątych wszystkie domy były podłączone do prądu i miały liczne urządzenia elektryczne. Bawełna była dominującym materiałem włókienniczym używanym do produkcji wyposażenia domu [130], ale obecnie wyposażenie domu składało się głównie z materiałów syntetycznych. W latach 60. każdego roku wypalano ponad 500 miliardów papierosów, w porównaniu do mniej niż 3 miliardów rocznie na początku XX wieku. [131] W połączeniu z życiem o wysokiej gęstości, potencjał pożarów w domu był wyższy w latach 60. niż kiedykolwiek w USA. Pod koniec lat 70. w Stanach Zjednoczonych ginęło co roku w pożarach domów około 6000 osób. [132]

W 1972 r. w odpowiedzi na tę sytuację utworzono Narodową Komisję ds. Zapobiegania i Kontroli Pożarów w celu zbadania problemu pożarów w USA. W 1973 opublikowali swoje odkrycia w 192-stronicowym raporcie America Burning [133], który zawierał zalecenia dotyczące zwiększenia zapobiegania pożarom. Większość zaleceń dotyczyła edukacji przeciwpożarowej i ulepszonej inżynierii budowlanej, takiej jak instalacja tryskaczy przeciwpożarowych i czujek dymu. Komisja spodziewała się, że dzięki zaleceniom można oczekiwać corocznego zmniejszenia strat pożarowych o 5%, co oznacza zmniejszenie o połowę rocznych strat w ciągu 14 lat.

Historycznie, już w czasach rzymskich stosowano zabiegi z użyciem ałunu i boraksu w celu zmniejszenia palności tkaniny i drewna. [134] Ponieważ po wytworzeniu jest to materiał niechłonny, środki chemiczne zmniejszające palność są dodawane do tworzywa sztucznego podczas reakcji polimeryzacji, gdy jest on formowany. Związki organiczne na bazie halogenów, takie jak brom i chlor, są stosowane jako dodatek zmniejszający palność w tworzywach sztucznych, a także w tekstyliach na bazie tkanin. [134] Powszechne stosowanie bromowanych środków zmniejszających palność może być spowodowane naciskiem ze strony Great Lakes Chemical Corporation (GLCC), aby czerpać zyski z ogromnych inwestycji w brom. [135] W 1992 r. światowy rynek zużył około 150 000 ton środków zmniejszających palność na bazie bromu, a GLCC wyprodukowała 30% światowej podaży. [134]

PBDE mogą potencjalnie zakłócać równowagę hormonów tarczycy i przyczyniać się do różnych deficytów neurologicznych i rozwojowych, w tym niskiej inteligencji i trudności w uczeniu się. [136] [137] Wiele z najczęstszych PBDE zostało zakazanych w Unii Europejskiej w 2006 roku. [138] Badania na gryzoniach sugerują, że nawet krótka ekspozycja na PBDE może powodować problemy rozwojowe i behawioralne u młodych gryzoni [39] [139] a ekspozycja zakłóca prawidłową regulację hormonów tarczycy. [140]

Ftalany Edytuj

Ftalany znajdują się w niektórych miękkich zabawkach, podłogach, sprzęcie medycznym, kosmetykach i odświeżaczach powietrza. Stanowią one potencjalny problem zdrowotny, ponieważ wiadomo, że zaburzają układ hormonalny zwierząt, a niektóre badania implikowały ich powstawanie wad wrodzonych męskiego układu rozrodczego. [45] [141] [142]

Chociaż panel ekspertów doszedł do wniosku, że nie ma „wystarczających dowodów”, że mogą one szkodzić układowi rozrodczemu niemowląt, [143] Kalifornia, [144] [145] stan Waszyngton i Europa zakazały im używania zabawek. Jeden ftalan, ftalan bis(2-etyloheksylu) (DEHP), stosowany w przewodach medycznych, cewnikach i workach na krew, może zaszkodzić rozwojowi płciowemu niemowląt płci męskiej. [141] W 2002 roku Agencja ds. Żywności i Leków opublikowała publiczny raport, który ostrzegał przed narażaniem męskich dzieci na DEHP. Chociaż nie ma bezpośrednich badań na ludziach, raport FDA stwierdza: „Ekspozycja na DEHP wywołała szereg niekorzystnych skutków u zwierząt laboratoryjnych, ale największe obawy budzą wpływ na rozwój męskiego układu rozrodczego i produkcję normalnych plemników u młodych zwierząt. W świetle dostępnych danych dotyczących zwierząt należy podjąć środki ostrożności w celu ograniczenia narażenia rozwijającego się samca na DEHP”. [146] Podobnie, ftalany mogą odgrywać przyczynową rolę w zakłócaniu męskiego rozwoju neurologicznego po ekspozycji prenatalnej. [147]

Ftalan dibutylu (DBP) również zakłócił sygnalizację insuliny i glukagonu w modelach zwierzęcych. [148]

Kwas perfluorooktanowy Edytuj

PFOA wywiera działanie hormonalne, w tym zmiany poziomu hormonów tarczycy. Poziomy PFOA w surowicy krwi były związane z wydłużeniem czasu do zajścia w ciążę – lub „niepłodnością” – w badaniu z 2009 roku. Ekspozycja na PFOA wiąże się z obniżoną jakością nasienia. Wydaje się, że PFOA działa jako czynnik zaburzający gospodarkę hormonalną poprzez potencjalny mechanizm dojrzewania piersi u młodych dziewcząt. W raporcie panelu naukowego C8 stwierdzono związek między ekspozycją u dziewcząt a późniejszym początkiem dojrzewania.

Inne podejrzane substancje zaburzające gospodarkę hormonalną Edytuj

Inne przykłady domniemanych EDC to polichlorowane dibenzo-dioksyny (PCDD) i -furany (PCDF), wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), pochodne fenolu i szereg pestycydów (najbardziej widocznymi są insektycydy chloroorganiczne, takie jak endosulfan, kepon (chlordekon) i DDT i jego pochodne, herbicyd atrazyna i fungicyd winklozolina), środek antykoncepcyjny 17-alfa etynyloestradiol, jak również naturalnie występujące fitoestrogeny, takie jak genisteina i mykoestrogeny, takie jak zearalenon.

Lirzenie skorupiaków jest procesem kontrolowanym przez gospodarkę hormonalną. W morskiej krewetce Penaeid Litopenaeus vannamei, ekspozycja na endosulfan skutkowała zwiększoną podatnością na ostrą toksyczność i zwiększoną śmiertelnością u krewetek po wylinki. [149]

Wiele filtrów przeciwsłonecznych zawiera oksybenzon, chemiczny bloker, który zapewnia szerokie spektrum promieniowania UV, ale jest przedmiotem wielu kontrowersji ze względu na jego potencjalny efekt estrogenny u ludzi. [150]

Tributylocyna (TBT) to związki cynoorganiczne, które przez 40 lat TBT były stosowane jako biocyd w farbie przeciwporostowej, powszechnie znanej jako farba dolna. Wykazano, że TBT wpływa na rozwój bezkręgowców i kręgowców, zaburzając układ hormonalny, powodując maskulinizację, obniżając wskaźniki przeżywalności, a także wiele problemów zdrowotnych u ssaków.

Od czasu wprowadzenia zakazu zmniejsza się średnie obciążenie organizmu ludzkiego DDT i PCB. [62] [151] [152] Od czasu ich zakazu w 1972, obciążenie ciała PCB w 2009 jest jedną setną tego, co było we wczesnych latach 80-tych. Z drugiej strony, programy monitorowania europejskich próbek mleka matki wykazały, że poziomy PBDE wzrastają. [62] [152] Analiza zawartości PBDE w próbkach mleka matki z Europy, Kanady i USA pokazuje, że poziomy są 40 razy wyższe dla kobiet z Ameryki Północnej niż dla kobiet ze Szwecji, oraz że poziomy w Ameryce Północnej podwajają się co dwa do Sześć lat. [153] [154]

Dyskutowano, że długotrwały powolny spadek średniej temperatury ciała obserwowany od początku rewolucji przemysłowej [155] może wynikać z zaburzenia sygnalizacji hormonalnej tarczycy. [156]

Ponieważ substancje zaburzające gospodarkę hormonalną wpływają na złożone układy metaboliczne, rozrodcze i neuroendokrynne, nie można ich modelować w teście komórkowym in vitro. W związku z tym modele zwierzęce są ważne dla uzyskania dostępu do chemikaliów zaburzających gospodarkę hormonalną. [157]

Myszy Edytuj

Istnieje wiele linii genetycznie zmodyfikowanych myszy wykorzystywanych do badań laboratoryjnych, w tym przypadku linie mogą być wykorzystywane jako populacyjne podstawy genetyczne. Na przykład istnieje populacja, która nazywa się wielu rodziców i może być krzyżem kolaboracyjnym (CC) lub mieszańcem różnorodności (DO). Te myszy, chociaż obie pochodzą z tych samych 8 szczepów założycielskich, mają wyraźne różnice. [158] [159] [160]

8 szczepów założycielskich łączy szczepy pochodzące z dzikiej przyrody (o dużej różnorodności genetycznej) i szczepy hodowlane o znaczeniu historycznym w badaniach biomedycznych. Każda genetycznie zróżnicowana linia jest ważna dla odpowiedzi EDC, a także prawie wszystkich procesów i cech biologicznych. [161]

Populacja CC składa się z 83 wsobnych szczepów myszy, które przez wiele pokoleń w laboratoriach pochodziły z 8 szczepów założycielskich. Te wsobne myszy mają zrekombinowane genomy, które zostały opracowane w celu zapewnienia, że ​​każdy szczep jest jednakowo spokrewniony, co eliminuje strukturę populacji i może skutkować fałszywie dodatnimi wynikami z mapowaniem locus cech jakościowych (QTL).

Podczas gdy myszy DO mają identyczne allele z populacją myszy CC. Istnieją dwie główne różnice między tymi myszami 1) każdy osobnik jest wyjątkowy, co pozwala na zastosowanie setek osobników w jednym badaniu mapowania. Uczynienie myszy DO niezwykle użytecznym narzędziem do określania zależności genetycznych. 2) Haczyk polega na tym, że osobniki DO nie mogą być rozmnażane.

Transgeniczna Edytuj

Te gryzonie, głównie myszy, zostały wyhodowane przez wprowadzenie innych genów z innego organizmu, aby stworzyć transgeniczne linie (tysiące linii) gryzoni. Najnowszym narzędziem używanym do tego celu jest CRISPR/Cas9, który pozwala na wydajniejsze przeprowadzenie tego procesu. [162]

Geny mogą być manipulowane w określonej populacji komórek, jeśli odbywa się to w odpowiednich warunkach. [163] W badaniach nad substancjami zaburzającymi gospodarkę hormonalną (EDC) gryzonie te stały się ważnym narzędziem do tego stopnia, że ​​mogą tworzyć humanizowane modele myszy. [164] [165] Dodatkowo naukowcy wykorzystują linie myszy z nokautem genów w celu zbadania, jak działają pewne mechanizmy pod wpływem EDC. [164] [165] [166] [167] Transgeniczne gryzonie są ważnym narzędziem do badań obejmujących mechanizmy, na które ma wpływ EDC, ale ich produkcja zajmuje dużo czasu i jest kosztowna. Dodatkowo, geny, których celem jest nokaut, nie zawsze są skutecznie ukierunkowane, co skutkuje niepełnym nokautem genu lub ekspresją poza celem.

Modele społeczne Edytuj

Eksperymenty (gen w środowisku) z tymi stosunkowo nowymi modelami gryzoni mogą być w stanie odkryć, czy istnieją mechanizmy, które EDC mogą wpływać na społeczny spadek zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD) i innych zaburzeń behawioralnych. [168] [169] Dzieje się tak, ponieważ norniki preriowe i sosnowe są społecznie monogamiczne, co czyni je lepszym modelem ludzkich zachowań społecznych i rozwoju w stosunku do EDC. [170] [171] [172] [168] [173] Dodatkowo genom nornika preriowego został zsekwencjonowany, dzięki czemu możliwe jest przeprowadzenie wspomnianych powyżej eksperymentów. [168] [169] Te norniki można porównać do norników górskich i łąkowych, które są społecznie rozwiązłe i samotne, gdy przyjrzymy się różnym gatunkom, które mają różne formy rozwoju i strukturę mózgu społecznego. [172] [168] [173] Zarówno monogamiczne, jak i rozwiązłe gatunki myszy były używane w tego typu eksperymentach, więcej badań informacyjnych [174] można rozszerzyć na ten temat. [175] [176] [174] [177] Przyglądamy się bardziej złożonym modelom, które mają systemy, które są jak najbardziej zbliżone do ludzi. Spojrzenie wstecz na bardziej powszechne modele gryzoni, na przykład pospolita mysz z ASD, jest pomocne, ale nie obejmuje w pełni tego, czego potrzebuje model ludzkich zachowań społecznych. Ale te gryzonie zawsze będą tylko modelami i należy o tym pamiętać. [170] [171]

Danio pręgowany Edytuj

Z tego powodu układ hormonalny ssaków i ryb jest podobny Danio rerio są popularnym wyborem laboratoryjnym. [178] Danio reriolub danio pręgowany dobrze sprawdza się jako organizm modelowy, co częściowo można przypisać temu, że naukowcy są w stanie badać je od zarodka, ponieważ zarodek jest prawie przezroczysty. [178] Dodatkowo danio pręgowany ma markery płciowe DNA, co pozwala biologom na indywidualne przypisanie płci rybom, jest to szczególnie ważne przy badaniu czynników zaburzających gospodarkę hormonalną, ponieważ substancje zaburzające mogą wpływać między innymi na działanie narządów płciowych, więc jeśli przez przypadek w późniejszych testach w jajnikach znajdują się plemniki, które można następnie przypiąć do substancji chemicznej bez ryzyka, że ​​jest to anomalia genetyczna, ponieważ płeć została określona przez badacza. Poza tym, że danio pręgowany jest łatwo dostępny i łatwy do zbadania na różnych etapach jego życia, ma on niezwykle podobne geny do ludzi – 70% ludzkich genów ma odpowiednik danio pręgowanego, a co jeszcze bardziej fascynujące, 84% genów chorobowych u ludzi ma odpowiednik u danio pręgowanego. [178] Być może najważniejszy jest fakt, że zdecydowana większość substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego trafia do dróg wodnych [178], dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak te substancje zaburzające wpływają na ryby, które prawdopodobnie mają wartość wewnętrzną i po prostu są organizmami modelowymi. także.

Zarodki danio pręgowanego są przezroczystymi, stosunkowo małymi rybami (larwy mają mniej niż kilka milimetrów wielkości). [179] Pozwala to naukowcom na oglądanie larw (in vivo) bez zabijania ich, aby zbadać, jak rozwijają się ich narządy, w szczególności rozwój układu nerwowego i transport substancji chemicznych zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego (EDC). Oznacza to, jak na ich rozwój wpływają niektóre chemikalia. Jako model mają proste tryby zaburzeń endokrynologicznych. [180] Wraz z homologicznym mechanizmem fizjologicznym, sensorycznym, anatomicznym i transdukcji sygnału podobnym do ssaków. [181] Innym pomocnym narzędziem dostępnym dla naukowców jest ich zarejestrowany genom wraz z wieloma liniami transgenicznymi dostępnymi do hodowli. W porównaniu genomy danio pręgowanego i ssaków wykazują wyraźne podobieństwa, przy czym około 80% ludzkich genów ulega ekspresji u ryb. Dodatkowo, ta ryba jest również dość niedroga w hodowli i trzymaniu w laboratorium, częściowo ze względu na ich krótszą żywotność i możliwość trzymania większej ich liczby w porównaniu z modelami ssaków. [182] [183] ​​[184] [179]

Badania nad substancjami zaburzającymi gospodarkę hormonalną są kwestionowane przez pięć złożoności wymagających specjalnych projektów badań i wyrafinowanych protokołów badawczych: [185]

  1. ten dysocjacja przestrzeni Oznacza to, że chociaż substancje zakłócające mogą działać wspólną drogą poprzez receptory hormonalne, w ich wpływie mogą również pośredniczyć efekty na poziomie białek transportowych, dejodynaz, degradacja hormonów lub zmodyfikowane nastawy pętli sprzężenia zwrotnego (tj. obciążenie allostatyczne). [186]
  2. ten dysocjacja czasu może wynikać z faktu, że niepożądane efekty mogą zostać wywołane w małym oknie czasowym w okresie embrionalnym lub płodowym, ale konsekwencje mogą nastąpić dziesiątki lat później lub nawet w pokoleniu wnuków. [187]
  3. ten dysocjacja substancji wynika z addytywnych, multiplikatywnych lub bardziej złożonych interakcji substancji zakłócających w połączeniu, które dają zasadniczo odmienne skutki niż działanie samych odpowiednich substancji. [185]
  4. ten dysocjacja dawki implikuje, że zależności dawka-efekt są zwykle nieliniowe, a czasem nawet w kształcie litery U, tak że niskie lub średnie dawki mogą mieć silniejsze skutki niż wysokie dawki. [186]
  5. ten dysocjacja płci odzwierciedla fakt, że skutki mogą być różne w zależności od tego, czy embriony lub płody są żeńskie, czy męskie. [187][188]

Stany Zjednoczone Edytuj

Mnogość możliwych substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego jest technicznie uregulowana w Stanach Zjednoczonych przez wiele przepisów, w tym: Ustawę o kontroli substancji toksycznych, Ustawę o ochronie jakości żywności, [189] Ustawę o żywności, lekach i kosmetykach, Ustawę o czystej wodzie, Ustawę o bezpiecznym piciu Ustawa o wodzie i ustawa o czystym powietrzu.

Kongres Stanów Zjednoczonych poprawił proces oceny i regulacji leków i innych chemikaliów. Ustawa o ochronie jakości żywności z 1996 r. i ustawa o bezpiecznej wodzie pitnej z 1996 r. jednocześnie określiły pierwszy kierunek legislacyjny wymagający od EPA zajęcia się zaburzeniami endokrynologicznymi poprzez ustanowienie programu badań przesiewowych i badań substancji chemicznych.

W 1998 roku EPA ogłosiła program badań przesiewowych substancji zaburzających gospodarkę hormonalną, ustanawiając ramy ustalania priorytetów, badań przesiewowych i testowania ponad 85 000 chemikaliów w handlu. Podczas gdy ustawa o ochronie jakości żywności wymagała od EPA jedynie badania pestycydów pod kątem potencjalnego wywoływania efektów podobnych do estrogenów u ludzi, dała również EPA uprawnienia do badania innych rodzajów chemikaliów i efektów endokrynologicznych. [189] Na podstawie zaleceń panelu doradczego agencja rozszerzyła program badań przesiewowych o męskie hormony, układ tarczycy oraz wpływ na ryby i inne dzikie zwierzęta. [189] Podstawowa koncepcja programu polega na tym, że ustalanie priorytetów będzie oparte na istniejących informacjach o zastosowaniach chemicznych, wielkości produkcji, strukturze-aktywności i toksyczności. Badanie przesiewowe odbywa się za pomocą in vitro systemy testowe (poprzez badanie, na przykład, czy środek oddziałuje z receptorem estrogenowym lub receptorem androgenowym) oraz poprzez zastosowanie w modelach zwierzęcych, takich jak rozwój kijanek i wzrost macicy u gryzoni przed pokwitaniem. Testy na pełną skalę zbadają wpływ nie tylko na ssaki (szczury), ale także na wiele innych gatunków (żaby, ryby, ptaki i bezkręgowce). Ponieważ teoria ta obejmuje wpływ tych substancji na funkcjonujący system, testy na zwierzętach są niezbędne dla ważności naukowej, ale sprzeciwiają się temu organizacje zajmujące się prawami zwierząt. Podobnie, dowód, że te efekty występują u ludzi, wymagałby testów na ludziach, a takie testy również mają sprzeciw.

Po nie dotrzymaniu kilku terminów rozpoczęcia testów, EPA w końcu ogłosiła, że ​​jest gotowa do rozpoczęcia procesu testowania dziesiątek substancji chemicznych, które są podejrzane o zaburzanie endokrynologiczne na początku 2007 roku, jedenaście lat po ogłoszeniu programu. Gdy ogłoszono ostateczną strukturę testów, pojawił się sprzeciw wobec ich projektu. Krytycy zarzucają, że cały proces został zagrożony przez ingerencję firm chemicznych. [190] W 2005 r. EPA powołała panel ekspertów w celu przeprowadzenia otwartej wzajemnej oceny programu i jego orientacji. Ich wyniki wykazały, że „długoterminowe cele i kwestie naukowe w programie EDC są właściwe”, [191] jednak badanie to zostało przeprowadzone ponad rok przed ogłoszeniem przez EPA ostatecznej struktury programu badań przesiewowych. EPA wciąż ma trudności z realizacją wiarygodnego i wydajnego programu badań hormonalnych. [189]

Od 2016 r. EPA miała wyniki badań przesiewowych estrogenów dla 1800 chemikaliów. [189]

Europa Edytuj

W 2013 r. szereg pestycydów zawierających chemikalia zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego znalazło się w projekcie unijnych kryteriów, które miały zostać zakazane. 2 maja amerykańscy negocjatorzy TTIP nalegali, aby UE zrezygnowała z kryteriów. Stwierdzili, że do regulacji należy przyjąć podejście oparte na ryzyku. Później tego samego dnia Catherine Day napisała do Karla Falkenberga z prośbą o usunięcie kryteriów. [192]

Komisja Europejska miała ustalić do grudnia 2013 r. kryteria identyfikujące chemikalia zaburzające gospodarkę hormonalną (EDC) w tysiącach produktów – w tym środków dezynfekujących, pestycydów i przyborów toaletowych – które są powiązane z nowotworami, wadami wrodzonymi i zaburzeniami rozwoju u dzieci. Jednak organ opóźnił ten proces, co skłoniło Szwecję do oświadczenia, że ​​pozwie komisję w maju 2014 r. – obwiniając lobbowanie przemysłu chemicznego za zakłócenia. [193]

„To opóźnienie jest spowodowane europejskim lobby chemicznym, które ponownie wywiera presję na różnych komisarzy. Zakłócenia hormonalne stają się ogromnym problemem. W niektórych miejscach Szwecji spotykamy ryby dwupłciowe. Mamy doniesienia naukowe o tym, jak wpływa to na płodność młodych chłopców i dziewcząt, a także o innych poważnych skutkach” – powiedziała AFP szwedzka minister środowiska Lena Ek, zauważając, że Dania również zażądała podjęcia działań. [193]

W listopadzie 2014 r. Nordycka Rada Ministrów z siedzibą w Kopenhadze opublikowała własny niezależny raport, w którym oszacowano wpływ środowiskowych EDC na zdrowie reprodukcyjne mężczyzn i wynikające z tego koszty dla systemów zdrowia publicznego. Stwierdzono, że EDC prawdopodobnie kosztują systemy opieki zdrowotnej w całej UE od 59 milionów do 1,18 miliarda euro rocznie, zauważając, że nawet to stanowi jedynie „ułamek chorób związanych z endokrynizacją”. [194]

Istnieją dowody na to, że gdy zanieczyszczenie nie jest już używane lub gdy jego stosowanie jest mocno ograniczone, obciążenie organizmu człowieka tym zanieczyszczeniem spada. Dzięki wysiłkom kilku programów monitorowania na dużą skalę [195] [196] najbardziej rozpowszechnione zanieczyszczenia w populacji ludzkiej są dość dobrze znane. Pierwszym krokiem do zmniejszenia obciążenia organizmu tymi zanieczyszczeniami jest wyeliminowanie lub stopniowe zaprzestanie ich wytwarzania.

Drugim krokiem w kierunku zmniejszenia obciążenia ludzkiego ciała jest świadomość i potencjalne etykietowanie żywności, która może zawierać duże ilości zanieczyszczeń. Ta strategia sprawdzała się w przeszłości – kobiety w ciąży i karmiące są ostrzegane przed spożywaniem owoców morza, o których wiadomo, że kumulują wysoki poziom rtęci. Idealnie, [ według kogo? ] powinien istnieć proces certyfikacji w celu rutynowego badania produktów pochodzenia zwierzęcego pod kątem stężeń TZO. Pomogłoby to konsumentowi określić, która żywność ma najwyższy poziom zanieczyszczeń.

Najtrudniejszy aspekt [ wymagany cytat ] tego problemu to odkrycie, jak eliminować te związki ze środowiska i na czym należy skoncentrować działania remediacyjne. Nawet zanieczyszczenia, których już nie produkuje się, utrzymują się w środowisku i ulegają bioakumulacji w łańcuchu pokarmowym. Zrozumienie, w jaki sposób te substancje chemiczne, znajdujące się w środowisku, przemieszczają się przez ekosystemy, jest niezbędne do opracowania sposobów ich izolowania i usuwania. Praca wstecz przez łańcuch pokarmowy może pomóc w identyfikacji obszarów, w których należy nadać priorytet działaniom naprawczym. Może to stanowić ogromne wyzwanie dla skażonych ryb i ssaków morskich, które mają duże siedliska i które przez całe życie spożywają ryby z wielu różnych obszarów.

Wiele trwałych związków organicznych, w tym PCB, DDT i PBDE, gromadzi się w osadach rzecznych i morskich. Kilka procesów jest obecnie stosowanych przez EPA w celu oczyszczenia silnie zanieczyszczonych obszarów, jak opisano w ich programie Green Remediation. [197]

Jednym z najciekawszych sposobów jest wykorzystanie naturalnie występujących drobnoustrojów, które degradują kongenery PCB do remediacji skażonych obszarów. [198]

Istnieje wiele historii udanych działań związanych z oczyszczaniem dużych, silnie skażonych miejsc Superfund. Składowisko o powierzchni 10 akrów (40 000 m 2 ) w Austin w Teksasie skażone nielegalnie składowanymi LZO zostało w ciągu roku przywrócone do mokradeł i parku edukacyjnego. [199]

Miejsce wzbogacania uranu w USA, które zostało skażone uranem i PCB, zostało oczyszczone za pomocą nowoczesnego sprzętu używanego do wykrywania zanieczyszczeń w glebie. [200] Gleba i woda na zanieczyszczonych terenach podmokłych zostały oczyszczone z lotnych związków organicznych, PCB i ołowiu, rośliny rodzime zainstalowano jako filtry biologiczne, a także wdrożono program wspólnotowy w celu zapewnienia stałego monitorowania stężeń zanieczyszczeń na tym obszarze. [201] Te studia przypadków są zachęcające ze względu na krótki czas potrzebny na naprawę terenu i wysoki poziom osiągniętego sukcesu.

Badania sugerują, że bisfenol A [202], niektóre PCB [203] i związki ftalanów [204] są preferencyjnie eliminowane z organizmu ludzkiego wraz z potem.

Narażenie człowieka może powodować pewne skutki zdrowotne, takie jak obniżenie IQ i otyłość dorosłych. Skutki te mogą u niektórych osób prowadzić do utraty wydajności, niepełnosprawności lub przedwczesnej śmierci. Jedno ze źródeł oszacowało, że w Unii Europejskiej ten efekt ekonomiczny może mieć około dwa razy większy wpływ niż skutki spowodowane zanieczyszczeniem rtęcią i ołowiem. [205]

Społeczno-ekonomiczne obciążenie dla Unii Europejskiej skutkami zdrowotnymi związanymi z chemikaliami zaburzającymi funkcjonowanie układu hormonalnego (EDC) oszacowano w oparciu o aktualnie dostępną literaturę i biorąc pod uwagę niepewność w odniesieniu do związku przyczynowego z EDC i odpowiadającymi kosztami związanymi ze zdrowiem, która mieści się w przedziale € 46 miliardów do 288 miliardów euro rocznie. [206]


Obejrzyj wideo: Kakao - Ekobosacka, odc. 105 (Może 2022).